Gerekçeli karar ve tebliğinin kanun yolu süresine etkisi (CMK m. 232)

CMK m. 231/1 uyarınca duruşma sonunda, CMK m. 232'de belirtilen esaslara göre duruşma tutanağına geçirilen hüküm fıkrası okunarak gerekçesi ana çizgileriyle anlatılır. CMK m. 232/6'ya göre hüküm fıkrasında verilen kararın ne olduğu, uygulanan kanun maddeleri, verilen ceza miktarı, kanun yollarına başvurma olanağının bulunup bulunmadığı ve başvuru olanağı varsa süresi ve mercii tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu, gerekçesi açıklanmadan bu şekilde hüküm verilmesine uygulamada kısa karar denildiğini belirtir. (Yargıtay CGK, E. 2023/550)¹

Gerekçe hükümle aynı anda yazılmak zorunda değildir. CMK m. 232/3'e göre hükmün gerekçesi ve varsa karşı oy gerekçesi, tümüyle tutanağa geçirilmemişse açıklanmasından itibaren en geç on beş gün içinde dava dosyasına konulur. Ceza Genel Kuruluna göre sorun, gerekçe ve hüküm-sonuç bölümlerinden oluşan bu karara uygulamada gerekçeli karar denir; gerekçe bölümü delillerle sonuç arasındaki bağı, yani neden bu sonuca ulaşıldığını ve hukuki nitelendirmeyi anlatır.¹ Gerekçeli kararda kısa hükmün aynen bulunması, yalnız gerekçesinin gösterilmesi gerekir; Kurula göre gerekçeli kararla kısa karar değiştirilemez. (Yargıtay CGK, E. 2019/503)²

Kanun yolu süresinin hangi tarihte başladığı sorusu bu ayrımdan doğar. Ceza Genel Kurulunun belirttiği üzere 7499 sayılı Kanundan önceki metnin kuralına göre, gerekçesiyle birlikte açıklanmayan hükümlerde de istinaf süresi duruşmada hazır bulunanlar bakımından hükmün açıklanmasından, yani tefhimden başlıyordu; Kurulun bu kurala ilişkin sonucu aşağıda ayrıca anlatılır.¹ Bugünkü metinde süre gerekçeli kararın tebliğiyle başlar; aşağıdaki bölümler bu değişikliği, geçişini ve sonuçlarını anlatır. Gerekçeli kararın yazılma süresinin ayrıntısı ve kararın kesinleşmesi bu rehberin konusu değildir.

CMK m. 34/1'e göre hâkim ve mahkemelerin her türlü kararı, karşı oy dahil, gerekçeli olarak yazılır; gerekçenin yazımında CMK m. 230 göz önünde bulundurulur. CMK m. 34/2 kararlarda başvurulabilecek kanun yolunun, süresinin, merciinin ve şekillerinin belirtilmesini ister. Mahkûmiyet hükmünün gerekçesinde gösterilecek hususlar CMK m. 230/1'de sayılır: 1) iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler; 2) delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen deliller; 3) ulaşılan kanaat, sabit görülen fiil ve nitelendirilmesi ile cezanın belirlenmesi; 4) erteleme, çevirme ve ek güvenlik tedbirlerine ait dayanaklar.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu, Anayasa'nın 141. maddesinin üçüncü fıkrasındaki "Bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır." kuralını CMK m. 34, 230 ve 232 ile birlikte okuyarak mahkeme kararlarının karşı oy da dahil gerekçeli yazılmasının zorunlu olduğunu ve kararın başlık, sorun, gerekçe ve sonuç (hüküm) bölümlerinden oluşması gerektiğini belirtir. (Yargıtay CGK, E. 2015/693)³ Kurula göre gerekçe, hükmün dayanaklarının akla, hukuka ve dosya muhtevasına uygun açıklamasıdır; keyfiliği önlemek, tarafları tatmin etmek ve sağlıklı bir denetime imkân sağlamak için hükmün gerekçeli olması zorunludur.³

CMK m. 289/1-g'ye göre hükmün CMK m. 230 gereğince gerekçeyi içermemesi, temyiz dilekçesinde gösterilmiş olmasa da hukuka kesin aykırılık sayılır. Ceza Genel Kurulunun 2019 tarihli kararında katılanların beyanlarına yer verilmemesi CMK m. 230/1-a'ya, sanıkların suç oluşturduğu kabul edilen eylemlerinin tereddüde yer vermeyecek açıklıkta belirtilmemesi CMK m. 230/1-c'ye aykırı bulundu; Kurul hükümlerin yasal ve yeterli gerekçeyi içermediğini kabul ederek Özel Dairenin onama kararlarını kaldırdı ve mahkûmiyet hükümlerini diğer yönleri incelenmeksizin bozdu.³ Karar oy çokluğuyla verilmiştir.

CMK m. 273/1'in bugünkü metnine göre istinaf istemi, hükmün gerekçesiyle birlikte tebliğ edildiği tarihten itibaren iki hafta içinde hükmü veren mahkemeye dilekçe verilmesi veya zabıt kâtibine beyanda bulunulması suretiyle yapılır. Temyiz için CMK m. 291/1 aynı başlangıcı ve aynı süreyi öngörür. Her iki maddenin ikinci fıkrası 7499 sayılı Kanunla yürürlükten kaldırılmıştır; bu fıkralar hükmün başvuru hakkı olanların yokluğunda açıklanması hâlinde sürenin tebliğden başlayacağını düzenliyordu. Bugünkü metinde hazır bulunan ile bulunmayan arasında başlangıç bakımından ayrım yoktur: süre her ikisi için de hükmün gerekçesiyle birlikte tebliğiyle başlar.

Değişikliğin gerekçesi Ceza Genel Kurulunun 2025 tarihli kararında aktarılmıştır. Kanun gerekçesine göre ceza muhakemesi uygulamasında hükmün gerekçesi, hüküm açıklandığında değil, gerekçeli kararın yazılmasından sonra taraflara tebliğ edilmekteydi; kanun yoluna başvurmayı düşünen taraf, gerekçeyi öğrenip iddia ve savunmalarını ileri sürebilmek için önce süre tutum dilekçesi veriyor, gerekçeli kararın tebliği üzerine ayrıntılı dilekçesini veriyordu ve bu uygulama külfet ile emek ve zaman israfına yol açıyordu. (Yargıtay CGK, E. 2025/123)⁴

Aynı kararda hüküm, sanık ve müdafii ile katılanlar vekili hazır iken 13.06.2024 tarihli duruşmada açıklanmış; gerekçeli kararın elektronik imza işlemleri 19.07.2024'te tamamlanmış, karar müdafiye elektronik tebligatla gönderilmiş ve 28.07.2024 itibarıyla tebliğ edilmiş sayılmıştı. Müdafi hükmü 24.08.2024'te temyiz etti. Özel Daire temyizi süreden reddetmişti; Ceza Genel Kurulu, 7499 sayılı Kanunla CMK m. 291'de yapılan ve 01.06.2024'te yürürlüğe giren düzenlemeyi esas alarak başvurunun süresinde olduğuna karar verdi ve ret kararını kaldırdı.⁴ Olayda süre tutum dilekçesini yalnız katılanlar vekili vermişti, sanık müdafii vermemişti; müdafiin temyizi süresinde sayıldı.⁴ Elektronik tebligatta tebliğin hangi gün yapılmış sayılacağını düzenleyen hükme kararda değinilmemiştir; olgular bölümü tebliğin mevzuat gereğince 28.07.2024 itibarıyla yapılmış sayıldığını belirtmekle yetinir.

Yargıtay 8. Ceza Dairesi de 04.06.2024 tarihli hükme karşı sanık müdafilerinin gerekçeli kararın tebliğinden itibaren iki hafta içinde sundukları temyiz dilekçelerini, 7499 sayılı Kanunla CMK m. 273/1'de yapılan değişikliğe dayanarak süresinde saydı ve hükümleri onadı. (Yargıtay 8. CD, E. 2024/26445)⁵ Dosya, Yargıtay bozma ilamından sonra verilmiş ve daha önce Yargıtay incelemesinden geçmiş olduğu için 1412 sayılı Kanun hükümlerinin uygulandığı bir dosyaydı.⁵

CMK geçici m. 6/1-c'ye göre kanun yollarına başvuru şekli ve süreleri ile bu sürelerin tebliğden itibaren başlamasına ilişkin olarak CMK m. 268, 273, 276, 277, 291, 294, 296, 297, 308, 308/A, 319 ve 320'de yapılan değişiklikler 1/6/2024 tarihinde ve sonrasında verilen kararlar hakkında uygulanır; bu tarihten önce verilen kararlar hakkında değişiklikten önceki hükümler ile yürürlükten kaldırılan hükümlerin uygulanmasına devam olunur. Maddenin ölçütü kararın verildiği tarihtir.

Değişiklikten önceki metinde istinaf istemi hükmün açıklanmasından itibaren yedi gün içinde yapılıyordu ve hüküm başvuru hakkı olanların yokluğunda açıklanmışsa süre tebliğ tarihinden başlıyordu.¹ Temyiz süresi de önce hükmün açıklanmasından itibaren yedi gün iken 05.08.2017 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan 7035 sayılı Kanunla on beş güne çıkarılmıştı; bu metinde de yokluğunda açıklanan hükümde süre tebliğden başlıyordu.⁴

CMK geçici m. 6/1-d ayrıca, temyiz süresi ve bu sürenin kararın tebliğinden itibaren işlemeye başlamasına ilişkin değişikliklerin, 5320 sayılı Kanun m. 8/1 kapsamında olup da 1/6/2024 tarihinde ve sonrasında verilen kararlar hakkında da uygulanacağını öngörür. 5320 sayılı Kanun m. 8/1, bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında kesinleşinceye kadar 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 305-326. maddelerinin (m. 322'nin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç) uygulanmasını öngörür.⁵

Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 2025 tarihli kararı bu bendin uygulamasıdır. 1412 sayılı Kanun m. 310'a göre temyiz süresinin bir hafta olduğu bozma sonrası bir dosyada, sanık ve müdafiinin yüzüne karşı 02.07.2024'te verilen kararın kanun yolu bildiriminde tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde temyiz edilebileceğinin belirtilmesinde Daire yanıltma görmedi; CMK m. 291/1 ve geçici m. 6/1-d karşısında temyiz süresinin hükmün gerekçesiyle birlikte tebliğ edildiği tarihten itibaren iki hafta olduğunu kabul etti. (Yargıtay 2. CD, E. 2025/8040)⁶ Daire, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı üzerine kendi süre ret kararını kaldırdı ve hükmü onadı.⁶

Anayasa Mahkemesi 26.07.2023 tarihli ve E. 2022/144, K. 2023/137 sayılı kararıyla CMK m. 273/1'in birinci cümlesindeki "…hükmün açıklanmasından itibaren…" ibaresini iptal etmiştir.⁴ Ceza Genel Kurulunun aktardığına göre iptal hükmü kararın Resmî Gazete'de yayımlanmasından başlayarak dokuz ay sonra yürürlüğe girecekti; karar 24.10.2023 tarihli Resmî Gazete'de yayımlandı. Aktarılan gerekçede Anayasa Mahkemesi, kuralın gerekçesi açıklanmayan hükümler yönünden mahkemeye erişim hakkını orantısız ve ölçüsüz bir biçimde sınırladığını belirtmişti.¹ İptal kararı yürürlüğe girmeden 7499 sayılı Kanunun 01.06.2024'te yürürlüğe giren 18. maddesi ibareyi "hükmün gerekçesiyle birlikte tebliğ edildiği tarihten itibaren iki hafta" biçiminde değiştirdi.¹

Gerekçesiyle birlikte açıklanmayan hükümlerde istinaf süresinin tefhimle mi tebliğle mi başladığı konusunda bölge adliye mahkemesi ceza dairelerinin kesin nitelikteki kararları arasında uyuşmazlık oluşmuştu.¹ 8. Ceza Dairesi uyuşmazlığı, hüküm tarafların yüzüne karşı gerekçeleriyle birlikte açıklanmışsa istinaf süresinin tefhim tarihinden, yalnız kısa kararın açıklandığı hükümlerde ise tebliğden başlayacağını kabul ederek gidermişti.¹ Uyuşmazlığın giderilmesi için Yargıtay 8. Ceza Dairesinin verdiği karara Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itiraz etti; Başsavcılığa göre CMK m. 273/1'in açık hükmü uyarınca süre hükmün açıklanmasından başlıyordu.¹ Ceza Genel Kurulu itirazı reddetti. Kurula göre iptal kararları kural olarak geçmişe etkili değilse de, henüz kesinleşmemiş ve derdest bulunan uyuşmazlıklarda mahkemelerin uygulanması Anayasa'ya aykırı olduğu tespit edilmiş bir kuralı uygulamaya devam etmeleri mümkün değildir.¹

Kurulun sonucu şudur: gerekçesi ile birlikte açıklanmayan hükümlerde istinaf başvuru süresi, 01.06.2024 tarihinden önce verilen kararlar bakımından da hükmün açıklanmasından değil, gerekçeli kararın usulüne uygun tebliğinden itibaren başlar.¹ Karar oy çokluğuyla verilmiştir. Kararın konusu istinaf süresidir (CMK m. 273); 1/6/2024'ten önce verilen kararlarda temyiz süresi (CMK m. 291) bakımından aynı sonucun geçerli olup olmadığına kararda değinilmemiştir. Kurulun kendi gerekçesi hükmün gerekçesiyle birlikte açıklandığı durumu ayrıca ele almaz; itirazı reddedilen 8. Ceza Dairesi kararı bu durumda sürenin tefhimden başlayacağını kabul etmişti.¹ Kurulun sonuç cümlesi gerekçesi açıklanmayan hükümlere ilişkindir.

CMK m. 331/1'e göre ceza işlerini gören makam ve mahkemeler her yıl yirmi temmuzdan otuz bir ağustosa kadar çalışmaya ara verir. CMK m. 331/4 uyarınca adlî tatile rastlayan süreler işlemez; bu süreler tatilin bittiği günden itibaren üç gün uzatılmış sayılır. Ceza Genel Kurulu, önceki kararlarına atıfla, adli tatil süresince görülebilen iş ve davalara ilişkin sürelerin işlemeye devam ettiğini; tatilde görülmesi mümkün olmayan dava ve işlere dair tebligat tatil içinde yapılmışsa sürenin tatilde işlemeyeceğini ve tatilin bitimini izleyen günden itibaren üç gün uzatılarak işlemeye başlayacağını belirtir.⁴

Yargıtay 2. Ceza Dairesinin kararındaki olayda gerekçeli karar sanığa adli tatil içindeki 29.07.2024'te tebliğ edilmişti. Daire, CMK m. 331/4 uyarınca temyiz süresinin 01.09.2024'te işlemeye başladığını ve 12.09.2024 tarihli temyiz isteminin iki hafta içinde, yasal süresinde yapıldığını kabul etti.⁶ Ceza Genel Kurulunun 2025 tarihli kararındaki olayda da gerekçeli karar adli tatile denk gelen 28.07.2024 itibarıyla tebliğ edilmiş sayılmış ve 24.08.2024 tarihli temyiz süresinde bulunmuştu.⁴

Kanun yolunun yanlış bildirilmesi başvuranın aleyhine sonuç doğurmaz. CMK m. 264/1'e göre kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz; CMK m. 264/2 uyarınca başvurunun yapıldığı merci başvuruyu derhâl görevli ve yetkili mercie gönderir. Ceza Genel Kurulu bu hükmü de gözeterek, kanun yolu süresinin başlangıcına dair yapılan hatalı bildirimin başvurucunun aleyhine yorumlanamayacağını vurgular.⁴ Kanun yolunun, süresinin ve merciinin hükümde tereddüde yer vermeyecek şekilde gösterilmesi ayrıca CMK m. 232/6 ve m. 34/2'nin gereğidir.

Ceza Genel Kurulunun yerleşik kararlarına göre gerekçeli karar, duruşma tutanağının devamı niteliğinde bulunup onun hükümlerine tabidir. (Yargıtay CGK, E. 2011/339)⁷ Kurul 2012 tarihli kararında, hükmün esasını oluşturan kararın duruşmada tefhim edilerek hukuken geçerlilik kazanan kısa karar olduğunu kabul etti.⁷ Kurula göre kısa karar ile gerekçeli karar arasındaki çelişki, hükmün infazında karışıklığa neden olabilecek bir hukuka aykırılıktır; çelişkili durumlarda itibar edilmesi ve infaza esas alınması gereken kısa karar olduğundan hükmün tabi olduğu yasa yolu da kısa karara göre belirlenir.⁷

Olayda kısa kararda sanığa on ay hapis cezası verilip ertelenmiş ve hükmün temyiz yasa yoluna tabi olduğu açıklanmış; gerekçeli kararın hüküm fıkrasında ise iki yıl hapis cezası ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması yazılmış, yasa yolu itiraz olarak gösterilmişti. Kurul, gerekçeli kararın kısa kararla çelişki doğuracak şekilde yazılmasının ve yasa yolunun itiraz olarak gösterilmesinin hükmün temyiz edilebilirlik niteliğini ortadan kaldırmayacağını belirterek katılan vekilinin dilekçesinin temyiz niteliğinde kabul edilmesi gerektiğine karar verdi; itiraz merciinin ret kararını ve Özel Dairenin iade kararını kaldırıp dosyayı temyiz incelemesi için gönderdi.⁷ Karar tarihinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına karşı yol itirazdı; bugünkü CMK m. 231/12 bu kararlara karşı istinaf yolunu öngörür ve CMK geçici m. 6/2-a'ya göre bu değişiklik 1/6/2024 ve sonrasında verilen kararlara uygulanır. Kısa karar ile gerekçeli karar arasındaki çelişkinin temyiz incelemesinde ayrıca bozma nedeni sayılıp sayılmadığına bu kararda değinilmemiştir.

Çelişki gerekçeli kararın kendi içinde de doğabilir. Ceza Genel Kurulunun 2021 tarihli kararında, ilk derece mahkemesi sıfatıyla yargılama yapan Özel Dairenin gerekçe bölümünde cezanın alt sınırdan tayin edildiği belirtilmesine rağmen hüküm bölümünde temel ceza alt sınırdan uzaklaşılarak teşdiden altı yıl olarak belirlenmişti; Kurul, kararın hüküm bölümü ile gerekçe bölümü arasında çelişki meydana getirildiğini kabul ederek hükmü diğer yönleri incelenmeksizin bozdu.² Kurula göre duruşmada tefhim olunan kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki bulunmamalı, gerekçe ile sonuç ve hüküm kısmı infazda karışıklığa neden olabilecek nitelikte olmamalıdır.²

Hukuk yargılamasında kural kanunda açıktır: HMK m. 298/2'ye göre gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz. HMK m. 297/2 de hüküm sonucunda taleplerden her biri hakkında verilen hükmün, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesini ister. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu, ilamın tefhim edilen karara uygun yazılmasının ve gerekçe taşımasının kamu düzeni ile doğrudan ilgili temel kurallardan olduğunu; kısa kararı yazıp tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hâkimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak bulunmadığını belirtir. (Yargıtay HGK, E. 2015/1843)⁸ Kurulun 2017 tarihli kararındaki iş davasında mahkeme kısa kararda yalnız "davanın kabulüne" demiş, alacak kalemlerini ve miktarlarını sonradan yazdığı gerekçeli kararda göstermişti; Kurul, hükümde taraflara yüklenen hak ve borçların açık olarak belirtilmediğini ve gerekçeli kararın tefhim edilen hüküm sonucuna uygun olduğunun söylenemeyeceğini kabul ederek direnme kararını usulden bozdu.⁸

HMK m. 294/2-3'e göre hüküm yargılamanın sona erdiği duruşmada verilir ve tefhim olunur; tefhim her hâlde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunmasıyla olur. Zorunlu nedenlerle yalnız hüküm sonucu tefhim edilmişse gerekçeli karar tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılır (HMK m. 294/4). Basit yargılama usulünde HMK m. 321/2'ye göre tefhim, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesiyle birlikte açıklanmasıyla gerçekleşir; zorunlu hâllerde hâkim bu durumun sebebini tutanağa geçirerek yalnız hüküm özetini yazdırabilir ve bu durumda gerekçeli karar en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkarılır.

HMK m. 345/1'e göre istinaf yoluna başvuru süresi iki haftadır ve ilamın usulen taraflardan her birine tebliğiyle işlemeye başlar; istinaf süresine ilişkin özel kanun hükümleri saklıdır. Bölge adliye mahkemesi kararlarına karşı temyiz süresi de HMK m. 361/1'e göre tebliğ tarihinden itibaren iki haftadır. Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna göre kararın hukuken sonuç doğurması için tefhim edilmesi yeterli ise de, kararın kesinleşmesi ve karara karşı kanun yollarına başvurulabilmesi için tebliğ şarttır. (Yargıtay HGK, E. 2020/327)⁹

Hukuk Genel Kurulunun 2022 tarihli kararındaki olayda davacı vekili, ilk derece mahkemesinin kararını kendisine tebliğ edilmeden önce edinip 10.01.2017'de ilamlı icra takibine konu etmiş; gerekçeli karar kendisine 24.01.2017'de tebliğ edilmiş, istinaf başvurusu 27.01.2017'de yapılmıştı. Bölge adliye mahkemesi süreyi takip tarihinden başlatarak başvuruyu süreden reddetmiş ve bozmaya direnmişti. Kurul, istinaf süresinin başlangıcının istisnasız ilamın usulen taraflardan her birine tebliğiyle işlemeye başlayacağını; gerekçeli karar kanun ve yönetmeliklerde belirtilen şekillerde tebliğ edilmemişse tebligatın bilgilendirme ve belgelendirme işlevlerinin gerçekleşmiş olmasının tebliğ açısından önemi bulunmadığını belirterek direnme kararını bozdu. (Yargıtay HGK, E. 2021/30)¹⁰ Karar oy çokluğuyla verilmiştir; görüşmelerde ileri sürülen, takip tarihinin dürüstlük kuralı ve çelişkili davranış yasağı gereği tebliğ tarihi sayılması gerektiği görüşü Kurul çoğunluğunca benimsenmemiştir.¹⁰

Yargıtay 15. Hukuk Dairesinin 2018 tarihli kararında da bölge adliye mahkemesi, davacının ilk derece mahkemesi kararını bir icra dosyasına sunduğu tarihi esas alarak istinaf başvurusunu süreden reddetmişti. Karar davacıya 19.02.2018'de tebliğ edilmiş, istinaf dilekçesi ise 12.02.2018'de, istinaf süresi başlamadan verilmişti. Daire, öğrenme tarihinin istinaf süresinin başlamasına esas teşkil etmesinin mümkün olmadığını belirterek bölge adliye mahkemesinin kararını bozdu. (Yargıtay 15. HD, E. 2018/3848)¹¹ Daire bu olayda tebliğden önce verilen dilekçeyi süresinde saydı; tebliğden önce verilen istinaf dilekçesinin genel olarak geçerliliğine kararda ayrıca değinilmemiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna göre uygulamada, tefhim edilen kısa kararda HMK m. 321 anlamında gerekçe bulunmadığında kanun yolu süresini kaçırmak istemeyen taraflar gerekçeli kararı beklemeden kanun yoluna başvurma iradesini ortaya koyan dilekçeler vermekte ve bunlara süre tutum dilekçesi denilmektedir.⁹ Kurul, doktrine de atıfla, bir dilekçe ile kanuni sürenin tutulması veya korunmasının söz konusu olamayacağını belirtir.⁹ Kurula göre süre tutum dilekçesi verilmesi, istinaf nedenlerini gösteren dilekçe için iki haftalık sürenin sonrasına sarkacak şekilde ek bir süre tanındığı anlamına gelmez; gerekçeli kararın tebliğinden itibaren iki haftalık sürenin sonrası "makul süre" olarak da değerlendirilemez.⁹

Kurulun 2021 tarihli kararındaki iş davasında kısa karar 29.03.2018'de tefhim edilmiş, davalı vekili 02.04.2018'de süre tutum dilekçesi vermiş, gerekçeli karar 21.05.2018'de tebliğ edilmiş, gerekçeli istinaf dilekçesi ise 06.06.2018'de verilmişti. Kurul, hükme ilişkin tüm hususlar gerekçeli kararda açıklandığından istinaf süresinin gerekçeli kararın tebliğiyle başladığını ve bu tarihten itibaren iki hafta içinde istinaf nedenlerini açıklayan dilekçe verilmediğini kabul etti; bölge adliye mahkemesinin süresinden sonra sunulan dilekçeye değer vermeyip ilk derece kararını HMK m. 355 uyarınca yalnız kamu düzenine aykırılık yönünden incelemesini yerinde buldu.⁹ İlk derece kararının tarihinde yürürlükte bulunan 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu m. 7/4 de kanun yoluna başvuru süresinin ilamın taraflara tebliğinden itibaren işlemeye başlayacağını düzenliyordu.⁹

Kararda, basit yargılamada hükmün tüm unsurlarıyla gerekçesiyle birlikte tefhim edildiği durumda sürenin tefhimden başlayıp başlamadığına ilişkin genel bir kural konmamıştır; Kurul somut olayda hükme ilişkin hususların gerekçeli kararda açıklandığını saptayarak süreyi tebliğden başlatmıştır. Ceza muhakemesinde ise 1/6/2024 ve sonrasında verilen kararlarda süre CMK m. 273/1 ve m. 291/1 gereği zaten hükmün gerekçesiyle birlikte tebliğiyle başlar.