Hapis cezasının paraya ve seçenek yaptırımlara çevrilmesi (TCK m. 50)

Türk Ceza Kanunu m. 50 kural olarak kısa süreli hapis cezası için uygulanır. TCK m. 49/2 uyarınca hükmedilen bir yıl veya daha az süreli hapis cezası kısa süreli hapis cezasıdır; ölçü suçun kanundaki cezası değil, mahkemenin yargılama sonunda hükmettiği cezadır. Taksirli suçlar bu sınırın istisnasıdır: TCK m. 50/4'e göre taksirli suçtan verilen hapis cezası uzun süreli de olsa adli para cezasına çevrilebilir (aşağıda ayrı başlıkta).

TCK m. 50/1, kısa süreli hapis cezasının çevrilebileceği altı seçenek yaptırımı sayar: 1) adli para cezası (a bendi); 2) mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hâle getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi (b bendi); 3) en az iki yıl süreyle, bir meslek veya sanat edinmeyi sağlamak amacıyla, gerektiğinde barınma imkânı da bulunan bir eğitim kurumuna devam etme (c bendi); 4) mahkûm olunan cezanın yarısından bir katına kadar süreyle belirli yerlere gitmekten veya belirli etkinlikleri yapmaktan yasaklanma (d bendi); 5) suç, sağladığı hak ve yetkiler kötüye kullanılarak veya gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranılarak işlenmişse, cezanın yarısından bir katına kadar süreyle ilgili ehliyet ve ruhsat belgelerinin geri alınması ya da belli bir meslek ve sanatı yapmaktan yasaklanma (e bendi); 6) cezanın yarısından bir katına kadar süreyle ve gönüllü olmak koşuluyla kamuya yararlı bir işte çalıştırılma (f bendi).

Çevirme kararında sanık önce hapis cezasına mahkûm edilir, ardından bu ceza seçenek yaptırıma çevrilir. TCK m. 50/5'e göre uygulamada asıl mahkûmiyet, bu madde hükümlerine göre çevrilen adli para cezası veya tedbirdir. Kısa süreli hapis cezası yerine TCK m. 50'ye göre hükmedilen seçenek yaptırımların infazında uygulanacak rejim, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun m. 109 uyarınca Cumhurbaşkanınca çıkarılan yönetmelikte gösterilir.

TCK m. 50/1 “çevrilebilir” der ve hâkimin göz önünde bulunduracağı ölçütleri sayar: suçlunun kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlık ve suçun işlenmesindeki özellikler. Yargıtay Ceza Genel Kuruluna göre bu ifade nedeniyle hâkimin kısa süreli hapis cezasını seçenek yaptırımlardan birine çevirme zorunluluğu yoktur; cezanın çevrilip çevrilmeyeceği ve çevrilirse hangi seçenek yaptırıma çevrileceği dosya içeriğine göre hâkimin takdirine bırakılmıştır. (Yargıtay CGK, E. 2012/1528)¹ Genel Kurul aynı tespiti 2021 tarihli bir kararında da tekrarlamıştır. (Yargıtay CGK, E. 2021/247)²

Takdir gerekçesiz kullanılamaz. Yargıtay 12. Ceza Dairesi, TCK m. 50'nin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilirken sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler dikkate alınarak, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar değerlendirilip denetime olanak verecek somut gerekçeler gösterilmesi gerektiğini belirtmiştir. (Yargıtay 12. CD, E. 2014/7269)³ Aynı kararda taksirle öldürme suçundan verilen cezanın “kısa süreli olmaması” gerekçesiyle çevrilmemesi, taksirli suçlarda uzun süreli hapsin de adli para cezasına çevrilebileceği gözetilmediği için kanuna uygun olmayan gerekçe sayılmış ve hüküm bozulmuştur.³

Seçenek yaptırımın türünün hangi ölçüte göre seçileceğine Ceza Genel Kurulunun bu kararlarında değinilmemiştir; Genel Kurul yalnız seçimin dosya içeriğine göre hâkimin takdirinde olduğunu belirtir.

TCK m. 50/3 çevirmenin zorunlu olduğu iki hâli düzenler. İkisinde de ortak şart, kişinin daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmasıdır: 1) mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası; 2) fiili işlediği tarihte on sekiz yaşını doldurmamış veya altmış beş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası. Bu hâllerde ceza, TCK m. 50/1'deki seçenek yaptırımlardan birine “çevrilir”.

Yargıtay Ceza Genel Kuruluna göre bu fıkrada hâkime takdir hakkı tanınmamıştır; şartlar oluşmuşsa fıkrada belirtilen sürelerdeki hapis cezalarının birinci fıkradaki seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi zorunludur.¹ Genel Kurul başka bir kararında, maddede yazılı şartlar oluştuğunda başka herhangi bir değerlendirme yapılmadan özgürlüğü bağlayıcı cezanın seçenek yaptırımlardan birine dönüştürülmesi gerektiğini belirtmiştir. (Yargıtay CGK, E. 2013/752)⁴ Zorunluluk hangi seçeneğin uygulanacağını belirlemez: Genel Kurula göre kanun koyucu çevirme noktasında bir sınırlama getirmemiştir ve ceza birinci fıkradaki seçenek yaptırımlardan herhangi birine, adli para cezası dahil, çevrilebilir.¹

Zorunlu çevirmenin atlanması kanuna aykırılıktır. Yargıtay 8. Ceza Dairesi, adli sicil kaydına göre daha önce hapis cezasına mahkûm olmayan kişiye verilen 18 günlük hapis cezasının ertelendiği bir dosyada, cezanın TCK m. 50/3 uyarınca adli para cezası veya diğer seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesini kanuna aykırı bulmuştur; kanun yararına bozma üzerine cezayı kendisi adli para cezasına çevirmiş ve hükümden erteleme (TCK m. 51) ile hak yoksunluğuna (TCK m. 53) ilişkin kısımları çıkarmıştır. (Yargıtay 8. CD, E. 2025/1290)⁵ Zorunlu çevirme varken ertelemenin neden yeterli olmadığına kararda değinilmemiştir.

“Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olma” şartını Ceza Genel Kurulu, suç tarihinde 18 yaşından küçük bir sanık hakkında yorumlamıştır. Genel Kurula göre zorunlu çevirme için sanığın daha önce hapis cezası cinsinden mahkûmiyetinin bulunmaması gerekir; adli sicildeki para cezasına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve hapis cezasının seçenek yaptırıma çevrildiği hükümlere ilişkin ilamlar TCK m. 50/3'ün uygulanmasına engel değildir. (Yargıtay CGK, E. 2013/816)⁶ Aynı dosyada sanığın önceki bir hapis cezası eğitim kurumuna devam tedbirine çevrilmiş, sanık tedbire uymadığı için hapsin tamamının infazına karar verilip infaz edilmişti. Genel Kurul, seçenek tedbire uymayan çocuk hakkında hapsin infazına değil başka bir seçenek yaptırıma karar verilmesi gerektiğini gözeterek sanığın hapis cezası cinsinden mahkûmiyetinin olmadığını kabul etmiş ve cezanın TCK m. 50/3 uyarınca çevrilmesi gerektiği gözetilmediği için hükmü bozmuştur.⁶

Yetişkin bir sanığın ertelenmiş hapis mahkûmiyetinin bu şartı ortadan kaldırıp kaldırmadığına bu sayfadaki kararlarda değinilmemiştir. Bu sayfadaki Ceza Genel Kurulu kararı para cezası, hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve seçenek yaptırıma çevrilen hükümlere ilişkin ilamları engel saymamıştır; adli sicilden silinme koşulları suç tarihinden önce oluşmuş mahkûmiyetlerin etkisi adli sicil kaydı rehberinde anlatılır.

Bazı suçlarda kanun hapis cezası ile adli para cezasını seçenek olarak öngörür. TCK m. 50/2'ye göre böyle bir suçta hapis cezasına hükmedilmişse bu ceza artık adli para cezasına çevrilmez. Yargıtay Ceza Genel Kurulu bu yasağın adli para cezasıyla sınırlı olduğunu belirtir: temel ceza tercihen hapis olarak seçildikten sonra sonuç ceza kısa süreli olsa bile adli para cezasına çevrilemez, ancak adli para cezası dışındaki seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesine engel yoktur.¹

TCK m. 50/2'deki yasak ile TCK m. 50/3'teki zorunlu çevirme aynı dosyada bir araya geldiğinde Ceza Genel Kurulu zorunlu çevirmeyi esas almıştır. Suç tarihinde 65 yaşından büyük olan ve taksirle yaralama suçundan seçimlik cezalardan hapis seçilerek beş ay hapis cezası verilen sanık hakkında Genel Kurul, ikinci fıkrada yasaklayıcı bir düzenleme yapan kanun koyucunun üçüncü fıkrada hiçbir sınırlama yapmadığını ve fıkra gerekçesinde bu sürelerdeki hapis cezalarının açıkça adli para cezasına da çevrilebileceğinin belirtildiğini vurgulayarak cezanın adli para cezasına da çevrilebileceğini kabul etmiştir.¹ Genel Kurul, cezanın para cezası dahil seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesini usul ve kanuna aykırı bulmuş ve bu yöndeki Özel Daire bozmasını isabetli saymıştır; karar oy çokluğuyla verilmiştir.¹

Genel Kurul 2021'de aynı sonuca oy birliğiyle ulaşmıştır. Seçimlik cezalı kasten yaralama suçundan hapis seçilip artırım ve indirimlerle 27 gün hapis verilen, daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş sanığın cezası TCK m. 50/3 uyarınca adli para cezasına çevrilmişti. Genel Kurul, kanunda bu yaptırımlardan adli para cezasına çevrilemeyeceğine dair yasaklayıcı bir düzenleme bulunmadığını ve kıyas veya genişletici yorum yoluyla kişi hak ve hürriyetleri aleyhine uygulama geliştirilemeyeceğini belirterek yerel mahkeme uygulamasında isabetsizlik görmemiştir.² Bu dosyada Özel Daire önce aksi yönde, cezanın adli para cezası dışındaki seçenek tedbirlerden birine çevrilmesi gerektiği görüşüyle bozma kararı vermişti; Genel Kurul yerel mahkemenin direnme gerekçesini isabetli bulmuş ve hükmü onamıştır.²

TCK m. 58/3'e göre tekerrür hâlinde, sonraki suça ilişkin kanun maddesinde seçimlik olarak hapis cezası ile adli para cezası öngörülmüşse hapis cezasına hükmolunur. Fiili işlediği sırada on sekiz yaşını doldurmamış olan kişilerin işlediği suçlar dolayısıyla tekerrür hükümleri uygulanmaz (TCK m. 58/5).

Yargıtay Ceza Genel Kurulu, mükerrir sanık hakkında TCK m. 58/3 gereğince hapis cezası temel ceza olarak seçildikten sonra bu cezanın TCK m. 50 uyarınca adli para cezasına çevrilmesinde isabet bulunmadığına karar vermiş ve yerel mahkemenin direnme hükmünü bozmuştur; Genel Kurul bu sonuca TCK m. 58/3 ile TCK m. 50/2'yi birlikte değerlendirerek ulaşmıştır. (Yargıtay CGK, E. 2020/160)⁷ Buna karşılık Genel Kurul başka bir kararında, aynı durumda hapis cezasının adli para cezası dışındaki bir seçenek yaptırıma, belirli yerlere gitmekten yasaklanmaya çevrilmesinde isabetsizlik görmemiştir: kanun koyucu adli para cezası için açık bir yasak getirmiş, TCK m. 50/1'deki diğer seçenek yaptırımlar için yasak getirmemiştir ve kıyas veya genişletici yorumla kişi aleyhine uygulama geliştirilemez. (Yargıtay CGK, E. 2019/224)⁸ İki karar birlikte okunduğunda, tekerrür nedeniyle seçimlik cezalardan hapse hükmedilen sanığın kısa süreli hapis cezası adli para cezasına çevrilemez, diğer seçenek yaptırımlardan birine çevrilebilir.⁷⁸

Seçenek yaptırıma çevrilmiş önceki bir hapis cezası tekerrüre esas alınabilir mi? Yargıtay 4. Ceza Dairesine göre tekerrüre esas alınacak önceki mahkûmiyet TCK m. 58/2'ye göre “ceza” niteliğinde olmalıdır; TCK m. 50/5 karşısında birinci fıkranın (a) bendi hariç diğer seçenek yaptırımlar “tedbir”dir ve “ceza” sayılamaz. (Yargıtay 4. CD, E. 2012/29151)⁹ Daire bu nedenle hapis cezası kamuya yararlı işte çalıştırılma tedbirine çevrilen önceki ilamın tekerrüre esas alınmasını kanuna aykırı bulmuş ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin kısımları hükümden çıkarmıştır.⁹ Seçenek tedbire uyulmadığı için hapsin infazına karar verilmiş önceki bir ilamın tekerrüre esas olup olmayacağına kararda değinilmemiştir.

TCK m. 50/4 taksirli suçlar için bir yıl sınırını kaldırır: taksirli suçlardan dolayı hükmolunan hapis cezası uzun süreli de olsa, diğer koşulların varlığı hâlinde birinci fıkranın (a) bendine göre adli para cezasına çevrilebilir. Fıkra uzun süreli hapis için yalnız (a) bendindeki adli para cezasını anar. Fıkranın son cümlesine göre bu hüküm bilinçli taksir hâlinde uygulanmaz.

Yargıtay 12. Ceza Dairesi, taksirle öldürme suçundan verilen hapis cezası hakkında mahkemenin “verilen hapis cezasının kısa süreli olmaması sebebi ile” seçenek yaptırımlara çevirmeye yer olmadığına karar vermesini kanuna uygun olmayan gerekçe saymıştır; Daireye göre bilinçli taksir hariç taksirli suçlardan dolayı hükmedilen hapis cezasının uzun süreli de olsa, diğer koşulların varlığı hâlinde adli para cezasına çevrilmesi mümkündür ve bu gözetilmeden kurulan hüküm bozulmuştur.³

Aynı Daire başka bir kararında, bilinçli taksirle hareket ettiği mahkemece de kabul edilen sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının paraya çevrilmesini TCK m. 50/4'e aykırı bulmuş ve hükmü bozmuştur. (Yargıtay 12. CD, E. 2016/5009)¹⁰ Bilinçli taksirde kısa süreli hapis cezasının TCK m. 50/1 uyarınca çevrilip çevrilemeyeceğine bu kararda değinilmemiştir; karar uzun süreli hapis cezasıyla ilgilidir.

Hapis cezası TCK m. 50/1-a uyarınca adli para cezasına çevrildiğinde tutar TCK m. 52'deki gün sistemiyle belirlenir. TCK m. 52/1'e göre adli para cezası, belirlenen tam gün sayısının bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan meblağın Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir. Bir gün karşılığı miktar en az yüz ve en fazla beş yüz Türk lirasıdır ve kişinin ekonomik ve diğer şahsi hâlleri göz önünde bulundurularak takdir edilir (TCK m. 52/2). Bu aralık 7499 sayılı Kanunun 9. maddesiyle getirilmiş ve 1/6/2024 tarihinden itibaren geçerli olmuştur; değişiklikten önce aralık en az yirmi, en fazla yüz Türk lirasıydı. Yargıtay 11. Ceza Dairesine göre bu değişiklik TCK m. 52/2 kapsamında sanık lehine hüküm içermez; suç değişiklikten önce işlenmişse bir gün karşılığı miktar suç tarihindeki hükme göre 20-100 TL arasında takdir edilir. (Yargıtay 11. CD, E. 2026/253)¹¹ TCK m. 52/3'e göre kararda, adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir.

Yargıtay 12. Ceza Dairesi, kısa süreli hapis cezasını adli para cezasına çeviren hükümde uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesini CMK m. 232/6'ya, adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesini TCK m. 52/3'e aykırı bulmuştur; Daire hükmü düzelterek, 1 ay 20 gün hapis cezasının TCK m. 50/1-a uyarınca çevrilmesinde tam gün sayısını TCK m. 52/3'e, bir gün karşılığı miktarı TCK m. 52/2'ye göre ayrı ayrı yazmıştır. (Yargıtay 12. CD, E. 2016/9019)¹² Hapis cezasının gün sayısı ile adli para cezasının tam gün sayısı arasında hangi oranın kurulacağına kararda değinilmemiştir.

TCK m. 50/1-b'deki seçenek, mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hâle getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesidir. Yargıtay 4. Ceza Dairesine göre maddede gösterilen zarar, mağdurun suç nedeniyle uğramış olduğu maddi zarardır. (Yargıtay 4. CD, E. 2011/23195)¹³ Daire, sanıkla katılan arasındaki borç anlaşmazlığı üzerine işlenen tehdit ve hakaret suçlarından verilen hapis cezalarının, taraflar arasındaki borcun katılana ödenmesi seçenek yaptırımına çevrilmesini kanuna uygun bulmamış ve kararı kanun yararına bozmuştur.¹³

Diğer seçeneklerin süresi kanunda yazılıdır: eğitim kurumuna devam en az iki yıl (c bendi); belirli yerlere gitme veya etkinlik yasağı, ehliyet ve ruhsatın geri alınması ya da meslek yasağı ve kamuya yararlı işte çalıştırılma mahkûm olunan cezanın yarısından bir katına kadar (d, e ve f bentleri). (e) bendi yalnız suç, sağladığı hak ve yetkiler kötüye kullanılarak veya gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranılarak işlenmişse uygulanabilir; (f) bendi kişinin gönüllü olması koşuluna bağlıdır (TCK m. 50/1). Bu sürelerin hükümde nasıl hesaplanıp yazılacağına bu sayfadaki kararlarda değinilmemiştir.

TCK m. 50/6'ya göre hüküm kesinleştikten sonra Cumhuriyet savcılığınca yapılan tebligata rağmen otuz gün içinde seçenek tedbirin gereklerinin yerine getirilmesine başlanmaz veya başlanıp da devam edilmezse, infaz hâkimliği kısa süreli hapis cezasının tamamen veya kısmen infazına karar verir ve bu karar derhal infaz edilir. Bu durumda, asıl mahkûmiyetin çevrilen adli para cezası veya tedbir olduğunu söyleyen TCK m. 50/5 uygulanmaz. Hükmedilen seçenek tedbir hükümlünün elinde olmayan nedenlerle yerine getirilemiyorsa infaz hâkimliği tedbiri değiştirir (TCK m. 50/7). Hapis cezası adli para cezasına çevrilmişse, cezanın ödenmemesinin sonucu bu fıkralarda değil, adli para cezasının infazını düzenleyen 5275 sayılı Kanun m. 106'da düzenlenmiştir.

Bu sayfadaki bazı Yargıtay kararları TCK m. 50/6'yı maddenin önceki metniyle, kararı “hükmü veren mahkeme”ye bırakan ibareyle aktarır; bugünkü metinde bu kararı infaz hâkimliği verir, yerine getirilemeyen tedbiri de infaz hâkimliği değiştirir (TCK m. 50/6, 50/7).

Tedbire uyulmaması üzerine infaz edilebilecek olan, hükümde belirlenen kısa süreli hapis cezasıdır. 3 ay 22 gün hapis cezasının kamuya yararlı işte çalıştırılmaya çevrildiği bir dosyada, hükümlünün tedbirin gereklerine uymadığının bildirilmesi üzerine mahkeme ek kararla 5 ay hapis cezasının aynen infazına karar vermişti. Yargıtay 3. Ceza Dairesi, kanun yararına bozma isteyen tebliğnamedeki düşünceyi yerinde görerek ek kararı bozmuş ve hüküm fıkrasındaki “5 ay hapis cezası” ibaresinin yerine “3 ay 22 gün hapis” yazılmasına karar vermiştir. (Yargıtay 3. CD, E. 2014/11143)¹⁴ Kısmen infazın ölçüsüne ve tedbir kapsamında çalışılan günlerin hesaba katılıp katılmayacağına kararda değinilmemiştir.

Suç tarihinde çocuk olan sanıkta TCK m. 50/6 uygulanmaz. Yargıtay Ceza Genel Kuruluna göre bu fıkra yalnız yetişkin sanıklarla ilgili bir düzenlemedir; seçenek tedbirin gereklerini yerine getirmeyen çocuk hakkında hapis cezasının tamamen ya da kısmen infazına karar verilmez, ceza adli para cezası dahil TCK m. 50/1'deki diğer seçenek yaptırımlardan birine çevrilir. (Yargıtay CGK, E. 2013/789)¹⁵ Genel Kurul bu sonuca, çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi hâlinde bu cezanın hapse çevrilememesini (5275 sayılı Kanun m. 106/4) ve özgürlüğü sınırlayıcı tedbirler ile hapis cezasına en son çare olarak başvurulması ilkesini birlikte değerlendirerek ulaşmıştır; karar oy çokluğuyla verilmiştir.¹⁵ Genel Kurul aynı görüşü 2015 tarihli bir kararında tekrarlamıştır.⁶

Yargıtay 1. Ceza Dairesi, çocuk mahkemesince verilen ve spor maçlarına gitmekten yasaklanma tedbirine çevrilen hapis cezasında, hükümlünün başka cezalarından dolayı ceza infaz kurumunda bulunması nedeniyle infaz hâkimliğinin tedbiri kaldırmasına yapılan itirazın reddini kanuna aykırı bulmuştur. Daireye göre TCK m. 50/6 çocuklar yönünden uygulanamaz ve seçenek tedbirin gereklerini yerine getirmeyen suç tarihinde çocuk olan hükümlü hakkında, tedbirin kaldırılması yerine TCK m. 50/1'deki diğer seçenek yaptırımlardan birine hükmedilmesi gerekir. (Yargıtay 1. CD, E. 2024/5613)¹⁶ Yetişkin hükümlüde TCK m. 50/7'nin nasıl uygulanacağına bu kararda değinilmemiştir.

CMK m. 231/7'ye göre açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen hükümde mahkûm olunan hapis cezası ertelenemez ve kısa süreli olması hâlinde seçenek yaptırımlara çevrilemez. Yargıtay Ceza Genel Kurulu, TCK m. 50/3'teki çevirme zorunluluğu ile bu hüküm arasındaki ilişkiyi suç tarihinde çocuk olan bir sanık hakkında incelemiştir. Genel Kurula göre kanun koyucu CMK m. 231/7'deki düzenlemeyle, açıklanması geri bırakılan hükümlerde TCK m. 50/3'teki çevirme zorunluluğunun uygulanmamasını istediğini açıkça ortaya koymuştur.⁴ Genel Kurul, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının diğer kişiselleştirme hükümleri olan seçenek yaptırımlara çevirme ve ertelemeden önce değerlendirilmesi gerektiğini belirtmiş; bunu, sanığın HAGB'yi kabul etmediğine dair beyanının bulunmaması koşulunun yürürlükte olduğu dönemde söylemiştir.⁴ Bu nedenle cezanın zorunlu olarak seçenek yaptırıma çevrildiği gerekçesiyle HAGB'ye yer olmadığına karar veren yerel mahkemenin direnme hükmü bozulmuştur.⁴

Aynı karara göre şartlar gerçekleşmediği için hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilirse ya da açıklanması geri bırakılan hüküm CMK m. 231/11 uyarınca açıklanırsa, TCK m. 50/3'teki seçenek yaptırımlara çevirme zorunluluğu mahkemece göz önüne alınır.⁴ CMK m. 231/11 ayrıca, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumunu değerlendiren mahkemeye, koşulları varsa hükümdeki hapis cezasını seçenek yaptırımlara çevirerek yeni bir mahkûmiyet hükmü kurma imkânı tanır.

Hapis cezasının ertelenmesi TCK m. 51'de ayrı bir kurum olarak düzenlenmiştir; erteleme iki yıl veya daha az süreli hapis cezasında mümkündür ve bu sınır fiili işlediği sırada on sekiz yaşını doldurmamış veya altmış beş yaşını bitirmiş kişilerde üç yıldır (TCK m. 51/1). TCK m. 50/3'ün şartları varken hapis cezasının yalnız ertelenmesi yeterli görülmemiştir: Yargıtay 8. Ceza Dairesi böyle bir dosyada cezayı adli para cezasına çevirmiş ve erteleme kısmını hükümden çıkarmıştır.⁵