Kamu davasının açılmasının ertelenmesi (KDAE, CMK m. 171)

Soruşturma evresinin sonunda Cumhuriyet savcısının önünde kural olarak iki yol vardır. CMK m. 170/2 uyarınca toplanan deliller suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa savcı iddianame düzenler; CMK m. 172/1'e göre ise kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilemezse ya da kovuşturma olanağı yoksa kovuşturmaya yer olmadığına karar verir. CMK m. 171/2 bu ikisinin arasına üçüncü bir yol koyar: uzlaştırma ve önödeme kapsamındaki suçlar hariç olmak üzere Cumhuriyet savcısı, üst sınırı üç yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlardan dolayı, yeterli şüphenin varlığına rağmen kamu davasının açılmasının beş yıl süreyle ertelenmesine karar verebilir.

Yargıtay 8. Ceza Dairesi kurumu şöyle tanımlar: kamu davasının açılmasının ertelenmesi, hakkında kamu davası açılması için yeterli şüphe bulunan failin kişiliği ve üzerine atılı suçun önemi göz önünde bulundurularak, açılması gereken davadan belirlenecek bir süre boyunca göstereceği iyi hâl dikkate alınarak vazgeçilmesidir. (Yargıtay 8. CD, E. 2024/22219)¹ Aynı karara göre kurum ceza adalet sistemine ilk kez 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu ile girmiş, 5560 sayılı Kanunla CMK m. 171/2'de düzenlenerek yetişkinleri de kapsayacak şekilde genişletilmiş, en son değişiklik 24.10.2019'da yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunla yapılmıştır.¹

Anayasa Mahkemesi 2009'da, 5560 sayılı Kanunla CMK m. 171'e eklenen fıkraları kamu davasının mecburiliğinin yeni bir istisnası olarak nitelendirmiş ve bu kuralların Anayasa'nın 2. ve 36. maddelerine aykırı olmadığına, iptal isteminin reddine karar vermiştir. (Anayasa Mahkemesi, E. 2007/14)² Mahkemeye göre suçtan zarar görenler de Cumhuriyet savcısının kararına karşı kanun yoluna başvurabildiği için hak arama özgürlüğünün engellendiğinden söz edilemez.² Bu karar, maddenin 7188 sayılı Kanundan önceki metnini incelemiştir: o metinde kurum soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı, üst sınırı bir yıl veya daha az hapis cezası gerektiren suçlarla sınırlıydı ve itiraz hakkı yalnız suçtan zarar görene tanınmıştı.² Bugünkü sınır ve itiraz hakkı CMK m. 171/2'nin 7188 sayılı Kanunla değişik metnindedir.

CMK m. 171/2 "karar verebilir" dediği için KDAE savcının takdirine bırakılmıştır. Yargıtay 4. Ceza Dairesine göre kanun, bu müesseseye başvurulmaması durumunda ayrıca bir karar verileceği ya da bunun iddianamede gerekçelendirileceği yönünde bir düzenleme getirmemiştir; KDAE'ye başvurulmamasının gerekçesinin iddianamede gösterilmemesi, CMK m. 174'te sınırlı sayıda sayılan iddianamenin iadesi sebeplerinden değildir. (Yargıtay 4. CD, E. 2020/19828)³ Bugünkü CMK m. 174/1-c, önödemeye, uzlaştırmaya ya da seri muhakeme usulüne tâbi olduğu dosyadan açıkça anlaşılan işlerde bu usuller uygulanmadan düzenlenen iddianameyi iade sebebi sayar; KDAE'nin uygulanmaması bentler arasında yer almaz.

CMK m. 171/2'deki ölçü, suçun kanunda öngörülen hapis cezasının üst sınırıdır: üst sınırı üç yıl veya daha az olan suçlarda KDAE verilebilir. Eylemin hangi suç tipine girdiği henüz belli değilse bu sınırın aşılıp aşılmadığı da belli değildir. Yargıtay 1. Ceza Dairesinin incelediği olayda Başsavcılık demir sopayla yapılan yaralamayı basit tıbbi müdahaleyle giderilebilir yaralama sayarak KDAE vermiş, şikâyetçinin itirazı reddedilmişti; oysa şikâyetçinin adli muayene raporunda beyin kanaması geçirdiği bildirilmişti. Daire, illiyet bağı yönünden yeniden adli rapor alınarak eylemin KDAE kapsamında kalıp kalmadığı belirlendikten sonra KDAE'ye karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesi gerektiğini belirterek itirazın reddi kararını kanun yararına bozdu. (Yargıtay 1. CD, E. 2023/8320)⁴

Aynı fıkra uzlaştırma ve önödeme kapsamındaki suçları genel KDAE'nin dışında tutar. Uzlaşma sağlanıp edimin yerine getirilmesi ileri tarihe bırakıldığında ise CMK m. 253/19 ayrı bir erteleme öngörür; bu özel erteleme CMK m. 171'deki şartlara bağlı değildir ve aşağıda ayrıca anlatılmıştır.

CMK m. 171/6, 7188 sayılı Kanunla eklenmiş bir istisna listesidir. Madde hükümleri 1) suç işlemek için örgüt kurmak, yönetmek veya örgüte üye olmak suçları ile örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenen suçlar, 2) kamu görevlisi tarafından görevi sebebiyle veya kamu görevlisine karşı görevinden dolayı işlenen suçlar ile asker kişiler tarafından işlenen askerî suçlar, 3) cinsel dokunulmazlığa karşı işlenen suçlar hakkında uygulanmaz.

Yargıtay 4. Ceza Dairesi, kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçundan verilen KDAE'ye yapılan itirazı reddeden sulh ceza hâkimliği kararını kanun yararına bozdu: CMK m. 171/6-b uyarınca bu suçlarda KDAE verilemeyeceği gözetilmeden itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesi kanuna aykırıdır. (Yargıtay 4. CD, E. 2023/17035)⁵

İstisnanın uygulanması eylemin hukuki niteliğine bağlıdır. Yargıtay 12. Ceza Dairesinin incelediği dosyada Başsavcılık, şüphelinin internet üzerinden tanıştığı mağdura cinsel organının göründüğü video ve resimler göndermesi nedeniyle müstehcenlik suçundan KDAE vermişti; kanun yararına bozma istemi eylemin cinsel taciz olduğunu ve CMK m. 171/6-c gereği KDAE verilemeyeceğini ileri sürdü. Daire eylemin TCK m. 105/1'deki cinsel taciz suçunu değil TCK m. 226/1-d'deki çocuğa müstehcen görüntü göstermek suçunu oluşturduğunu kabul etti ve KDAE'ye itirazın reddinde isabetsizlik görmeyerek istemi reddetti. (Yargıtay 12. CD, E. 2023/5194)⁶

CMK m. 171/3 uyarınca KDAE'ye karar verilebilmesi için şu koşulların birlikte gerçekleşmesi gerekir: 1) şüphelinin daha önce kasıtlı bir suçtan dolayı hapis cezası ile mahkûm olmamış bulunması, 2) yapılan soruşturmanın, KDAE hâlinde şüphelinin suç işlemekten çekineceği kanaatini vermesi, 3) KDAE'nin şüpheli ve toplum açısından kamu davası açılmasından daha yararlı olması, 4) suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı ve Cumhuriyet savcısı tarafından tespit edilen zararın aynen iade, suçtan önceki hâle getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi.

Birinci koşul lafzen "hapis cezası ile" mahkûmiyetten söz eder; daha önce yalnız adli para cezasına, ertelenmiş bir cezaya ya da HAGB'ye konu olmuş kişinin durumu bu sayfadaki kararlarda ele alınmamıştır. Dördüncü koşuldaki zararın nasıl tespit edileceği, zararı olmayan suçlarda koşulun nasıl uygulanacağı ve zararın sonradan giderilmesinin sonucu da okunan kararlarda değerlendirilmemiştir; bu noktalarda yalnız madde metni yol gösterir.

CMK m. 171/2'nin lafzı gereği KDAE yeterli şüphenin varlığını varsayar; CMK m. 172/1'e göre yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilemezse ya da kovuşturma olanağı yoksa verilecek karar kovuşturmaya yer olmadığı kararıdır. Yargıtay 8. Ceza Dairesinin incelediği olayda şüpheli hakkında ruhsatsız silah taşıma suçundan KDAE verilmiş, şüphelinin itirazı sulh ceza hâkimliğince kesin olarak reddedilmişti; oysa ele geçen silahın taşıma ruhsatı vardı. Daire, suçun yasal unsurları oluşmadığından KDAE verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğunu, itirazın kabulü gerektiğini belirterek hâkimlik kararını kanun yararına bozdu. (Yargıtay 8. CD, E. 2025/6683)⁷

CMK m. 171/4'e göre erteleme süresi içinde kasıtlı bir suç işlenmediği takdirde kovuşturmaya yer olmadığına karar verilir; erteleme süresi içinde kasıtlı bir suç işlenmesi hâlinde kamu davası açılır. Erteleme süresince zamanaşımı işlemez. Yargıtay 8. Ceza Dairesi incelediği bir olayda, KDAE kararıyla yürütülen soruşturmanın beş yıl süreyle askıya alındığını belirtmiştir. (Yargıtay 8. CD, E. 2023/560)⁸

Yargıtay 8. Ceza Dairesine göre KDAE kararı kesinleşmedikçe beş yıllık süre işlemeye başlamaz. Dairenin 2025'te incelediği dosyada KDAE kararı şüphelinin adresine çıkarılmış, ancak tebliğ evrakında haber verilen komşunun kim olduğu belirtilmemişti. Daireye göre bu tebliğ usulsüzdür; bu nedenle erteleme kararı kesinleşmemiş, karar kesinleşmediği için beş yıllık erteleme süresi de işlemeye başlamamıştır. (Yargıtay 8. CD, E. 2024/25942)⁹

Aynı kararda Daire, kabule göre yaptığı değerlendirmede, erteleme süresi içinde işlenen kasıtlı suç nedeniyle iddianame düzenlenmesinde yasal zorunluluk bulunduğunu belirtmiştir (olayda savcılık seri muhakeme usulüne başvurmuştu; Daire, olay tarihindeki CMK m. 250/1'e göre KDAE verilen şüpheli hakkında bu usulün uygulanamayacağını kabul etti).⁹ CMK m. 171/4 yalnız "kasıtlı" suçtan söz eder. Yeni suç nedeniyle dava açılabilmesi için o suçtan kesinleşmiş bir mahkûmiyet gerekip gerekmediği ve erteleme süresinde işlenen taksirli suçun sonucu, bu sayfadaki kararlarda ele alınmamıştır.

Soruşturmada ele geçirilen eşya da süre boyunca bekler. Yargıtay 8. Ceza Dairesinin incelediği olayda, ruhsatsız av tüfeğiyle havaya ateş açtığı iddia edilen şüpheli hakkında KDAE verilmiş, asliye ceza mahkemesi tüfeğin müsaderesine karar vermişti. Daireye göre tüfek bizatihi suç teşkil etmeyip münhasıran müsadereye tâbi olmadığından beş yıllık erteleme süresi boyunca adli emanette saklanmalı, süre içinde kasıtlı suç işlenmezse kovuşturmaya yer olmadığına karar verilerek 2521 sayılı Kanun m. 13 uyarınca işlem yapılmak üzere idareye teslim edilmelidir; müsadere kararı kanun yararına bozuldu.⁸

Süre kasıtlı suç işlenmeden dolduğunda verilen kovuşturmaya yer olmadığı kararının kendisi, itiraz yolu ve sonradan dava açılabilme koşulları (CMK m. 172) ayrı bir rehberin konusudur. CMK m. 171/5'e göre KDAE kararları bunlara mahsus bir sisteme kaydedilir; bu kayıtlar kural olarak ancak bir soruşturma veya kovuşturmayla bağlantılı olarak Cumhuriyet savcısı, hâkim veya mahkeme tarafından istenmesi hâlinde, maddede belirtilen amaç için kullanılabilir. Bunun kanunla getirilmiş bir istisnası vardır: 7315 sayılı Güvenlik Soruşturması ve Arşiv Araştırması Kanunu m. 4/1-ç'ye göre arşiv araştırması, CMK m. 171/5 kapsamında alınan kararları da kapsar; arşiv araştırması aynı Kanunun m. 3/1'ine göre ilk defa veya yeniden memuriyete yahut kamu görevine atanacaklar hakkında yapılır.

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu m. 19/1'e göre çocuğa yüklenen suçtan dolayı Ceza Muhakemesi Kanunundaki koşulların varlığı hâlinde KDAE kararı verilebilir; ancak bu kişiler açısından erteleme süresi üç yıldır. Koşullar Ceza Muhakemesi Kanunundaki koşullardır; farklı olan süre ve on beş yaşını doldurmamış çocuklar için ceza sınırıdır. 7188 sayılı Kanunla eklenen m. 19/2 uyarınca CMK m. 171/2'de belirtilen hapis cezasının üst sınırı, on beş yaşını doldurmamış çocuklar bakımından beş yıl olarak uygulanır.

Anayasa Mahkemesinin 2009 kararına göre 5560 sayılı Kanunla getirilen düzenlemeyle, 5395 sayılı Kanun m. 19'da yalnızca çocuklar hakkında öngörülen kurum yetişkinler hakkında da uygulama kapsamına alınmış; aynı Kanunla m. 19 da değiştirilerek çocuklar hakkında CMK'daki koşulların varlığı hâlinde KDAE verilebileceği, ancak erteleme süresinin üç yıl olarak uygulanacağı hükme bağlanmıştır.²

Yargıtay 8. Ceza Dairesine göre üç yıllık süre, uyuşturucu kullanma suçundaki özel KDAE'de de uygulanır. Dairenin 2026'da incelediği dosyada suça sürüklenen çocuk hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan TCK m. 191/2 uyarınca beş yıl süreyle KDAE verilmiş, çocuğun müdafii sürenin üç yıl yerine beş yıl gösterilmesine itiraz etmiş ve sulh ceza hâkimliği KDAE kararını kaldırmıştı; Başsavcılığın bu karara itirazı da reddedilmişti. Kanun yararına bozma istemi, Yargıtay'ın daha önceki iki kararına dayanarak TCK m. 191/2'nin münhasır bir düzenleme olduğunu ve sürenin beş yıl olması gerektiğini ileri sürdü.¹

Daire istemi reddetti. Gerekçeye göre 5395 sayılı Kanun suça sürüklenen çocuklar hakkında özel bir kanun olup öncelikle uygulanmalıdır; m. 19'daki açık düzenleme karşısında çocuklar hakkında verilen KDAE'de erteleme süresi "3 yıl"dır ve bu süre çocuk yönünden lehedir.¹ Daire ayrıca KDAE'yi, ceza muhakemesinin dava açılmadan sonlanmasını sağlayarak suça sürüklenen çocuğun lekelenmesini ve ceza muhakemesindeki olumsuz süreçlerden etkilenmesini engelleyebilen önemli bir çözüm yöntemi olarak nitelendirmiştir.¹

CMK m. 171/2'nin son cümlesine göre suçtan zarar gören veya şüpheli KDAE kararına CMK m. 173 hükümlerine göre itiraz edebilir. CMK m. 173/1, itirazın kararın tebliğ edildiği tarihten itibaren iki hafta içinde, kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine yapılacağını düzenler. CMK geçici m. 6/1-b uyarınca kovuşturmaya yer olmadığına dair karara itiraz süresine ilişkin olarak m. 173/1'de 7499 sayılı Kanunla yapılan değişiklik 1/6/2024 tarihinde ve sonrasında verilen kararlar hakkında uygulanır; bu tarihten önce verilen kararlarda değişiklikten önceki hükümler uygulanmaya devam eder. CMK m. 173/2'ye göre itiraz dilekçesinde kamu davasının açılmasını gerektirebilecek olaylar ve deliller belirtilir.

CMK m. 173/5 ise şöyle der: Cumhuriyet savcısının kamu davasının açılmaması hususunda takdir yetkisini kullandığı hâllerde bu madde hükmü uygulanmaz. KDAE'ye itiraz yolunu açan hüküm ayrıdır: CMK m. 171/2'nin son cümlesi suçtan zarar görene ve şüpheliye bu karara m. 173 hükümlerine göre itiraz hakkını açıkça tanır. Bu sayfadaki yedi Yargıtay kararında KDAE'ye yapılan itirazı sulh ceza hâkimliği incelemiş, Yargıtay da hâkimliğin kararını kanun yararına bozma yoluyla denetlemiştir.

Anayasa Mahkemesinin 2009'da incelediği metinde itiraz hakkı yalnız suçtan zarar görene tanınmıştı. 2015'te Yargıtay'a gelen bir dosyada kanun yararına bozma talebi de CMK m. 171/2'de yalnız suçtan zarar görenin itiraz hakkından söz edildiğini ileri sürmüştü. Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2017'de, uyuşturucu kullanma suçundan verilen KDAE'ye ilişkin bu dosyada şüphelinin KDAE kararına itiraz hakkı bulunduğunu, ancak itiraz üzerine sulh ceza hâkimliğince verilen kararın kesin olduğunu belirterek, ret kararına karşı yapılan ikinci itirazı kabul eden hâkimlik kararını kanun yararına bozdu. (Yargıtay 10. CD, E. 2015/4857)¹⁰ Bugün şüphelinin itiraz hakkı, 7188 sayılı Kanunla değişik CMK m. 171/2'de açıkça yazılıdır.

Kesinlik bakımından CMK m. 271/4'e göre merciin itiraz üzerine verdiği kararlar kesindir. Yargıtay 1. Ceza Dairesi de şikâyetçi vekilinin KDAE'ye itirazını reddeden sulh ceza hâkimliği kararının CMK m. 271/4 uyarınca kesin olduğunu ve verildiği gün kesinleştiğini kaydetmiştir.⁴ Bu sayfadaki dosyalarda bu kararlara karşı Adalet Bakanlığının istemiyle kanun yararına bozma yoluna gidilmiştir. Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 2026'da incelediği çocuk dosyasında ise Başsavcılığın, KDAE'yi kaldıran hâkimlik kararına itirazı başka bir sulh ceza hâkimliğince incelenip kesin olarak reddedilmiş; Daire bu ikinci itirazın incelenebilirliğine değinmemiştir.¹

Yargıtay 8. Ceza Dairesine göre itiraz kanun yolunda merci ancak itiraz dilekçesinde belirtilen aykırılıkları inceleyebilir ve maddi denetim yapıp yapmayacağı itiraz edenin sıfatına ve itirazının konusuna göre belirlenir. Daire, şikâyetçinin itirazını şüphelinin itirazıymış gibi inceleyip suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle KDAE'yi kaldıran hâkimlik kararını bozmuştur: şikâyetçinin itirazı KDAE koşullarının bulunup bulunmadığı ile sınırlı olarak incelenmeliydi. (Yargıtay 8. CD, E. 2022/2229)¹¹ Şüpheliden gelen itirazın konu olduğu başka bir dosyada ise aynı Daire, taşıma ruhsatı bulunan silah nedeniyle verilen KDAE'yi suçun yasal unsurları oluşmadığı için kanuna aykırı bulmuş ve itirazın kabulü gerektiğini belirtmiştir.⁷

CMK m. 253/19'a göre uzlaşma sonucunda şüphelinin edimini def'aten yerine getirmesi hâlinde hakkında kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilir. Edimin yerine getirilmesinin ileri tarihe bırakılması, takside bağlanması veya süreklilik arz etmesi hâlinde ise CMK m. 171'deki şartlar aranmaksızın şüpheli hakkında KDAE kararı verilir; erteleme süresince zamanaşımı işlemez. KDAE kararından sonra uzlaşmanın gerekleri yerine getirilmezse, CMK m. 171/4'teki şart aranmaksızın kamu davası açılır. Madde, CMK m. 171/2'deki "karar verebilir" ifadesinden farklı olarak "karar verilir" der.

Yargıtay 4. Ceza Dairesinin incelediği dosyada hakaret suçunda taraflar, şüphelinin belirlenen edimi tek seferde müşteki vekilinin hesabına yatırması karşılığında uzlaşmış, Başsavcılık ise doğrudan kovuşturmaya yer olmadığına karar vermişti. Daireye göre edim ileri tarihe bırakıldığı için CMK m. 171'deki şartlar aranmaksızın KDAE verilmesi ve uzlaşmanın gerekleri yerine getirilmezse kamu davası açılması gerekirdi; Başsavcılık bu süreci takip etmediği gibi edimin yerine getirilip getirilmediğini de araştırmamıştı. Bu eksik araştırmayla verilen kovuşturmaya yer olmadığı kararına itirazın reddi kanun yararına bozuldu. (Yargıtay 4. CD, E. 2024/7275)¹²

Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 2026 kararında aktardığı TCK m. 191/2'ye göre kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan başlatılan soruşturmada şüpheli hakkında CMK m. 171'deki şartlar aranmaksızın beş yıl süreyle KDAE verilir.¹ Yargıtay Ceza Genel Kurulu bu nedenle TCK m. 191'in KDAE kurumu bakımından istisnai bir uygulama alanına dönüştürüldüğünü, CMK m. 171/2'nin aksine bu suçta erteleme kararı verilip verilmemesi konusunda Cumhuriyet savcısının takdir yetkisinin de bulunmadığını belirtmiştir. (Yargıtay CGK, E. 2020/471)¹³

Erteleme süresindeki sonuç da farklıdır. Ceza Genel Kuruluna göre erteleme süresi içinde yeniden kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma, TCK m. 191/4-b kapsamında bir ihlaldir ve TCK m. 191/5 gereğince ayrı bir soruşturma veya kovuşturma konusu yapılamaz; bu durumda KDAE kararı kaldırılır ve dava önceki eylem nedeniyle açılır.¹³ Yükümlülüklere uygun davranmamakta ısrar (TCK m. 191/4-a) için ise Genel Kurul olayda, haklı ve geçerli bir mazeret olmaksızın en az iki kez yükümlülüğe aykırı davranılmış ve buna bağlı olarak en az iki kez uyarı yapılmış olmasını aramış, ikinci ihtar yapılmadan ısrar şartının gerçekleştiğini kabul eden direnme hükmünü bozmuştur.¹³

Anayasa Mahkemesi Genel Kurulu, TCK m. 191 kapsamında hakkında KDAE verilen bir başvurucunun şikâyetini mahkemeye erişim hakkı yönünden inceledi. Başvurucu, kararın suçlamaya ilişkin yeterli araştırma ve inceleme yapılmadan verildiğinden yakınıyordu. (Anayasa Mahkemesi, B. No. 2021/41378)¹⁴ Mahkemeye göre bu suç için özel bir usul öngörüldüğünden başvurucu hakkında doğrudan kamu davası açılamaz ve kural olarak beş yıllık süre boyunca suçlamanın esası hakkında kovuşturma yapılamaz; bu nedenle KDAE kararıyla mahkemeye erişim hakkına bir müdahalede bulunulmuştur.¹⁴ Ancak Mahkeme, cezalandırma yerine topluma kazandırmanın tercih edilmesi ve erteleme süresindeki tedbirler birlikte değerlendirildiğinde müdahalenin gerekli olmadığının söylenemeyeceğini kabul etti.¹⁴ Orantılılık incelemesinde de önceki bir norm denetimi kararına atıfla, hakkında KDAE verilen şüphelinin bu karara karşı itiraz kanun yoluna başvurabildiğini, yani dava açılması için yeterli şüpheye ulaşılıp ulaşılmadığının denetlenebilir nitelikte olduğunu belirtti; somut olayın şartlarında müdahalenin orantılı olduğunu değerlendirerek mahkemeye erişim hakkının ihlal edilmediğine oyçokluğuyla karar verdi.¹⁴

Adları benzese de KDAE, TCK m. 51'deki hapis cezasının ertelenmesi değildir. TCK m. 51/1'e göre erteleme, işlediği suçtan dolayı iki yıl veya daha az süreyle hapis cezasına mahkûm edilen kişinin cezasının ertelenmesidir (fiili işlediği sırada on sekiz yaşını doldurmamış veya altmış beş yaşını bitirmiş kişilerde bu sınır üç yıldır); dava açılmış, yargılama yapılmış ve mahkûmiyet hükmü kurulmuştur. KDAE'de ise CMK m. 171/2 uyarınca kamu davası henüz açılmamıştır; ertelenen şey davanın açılmasıdır. Hapis cezasının ertelenmesi ayrı bir usul rehberinin konusudur.

İki kurum sıkça karıştırılır, çünkü ikisi de belirli bir sürenin suç işlenmeden geçirilmesine bağlıdır ve ikisinin kaydı da kendilerine mahsus bir sistemde tutulur (CMK m. 171/5 ve 231/13). Madde metinleri yan yana okunduğunda farklar şunlardır: