IBAN kiralama ve hesap kullandırma (TCK m. 158/4)

"IBAN kiralama" Türk Ceza Kanunu'nda geçen bir terim değildir; kanunda bu adla tanımlanmış ayrı bir suç yoktur. Uygulamada ifade, kişinin banka hesabını, kartını, internet ya da mobil bankacılık bilgilerini başkasının kullanımına vermesini anlatır. Bu rehberdeki Yargıtay kararlarında da fiil "banka hesap numarasını vermek" ya da "kimlik, internet bankacılığı ve banka bilgilerini vermek" diye anlatılır. (Yargıtay 11. CD, E. 2023/2909)¹ (Yargıtay 11. CD, E. 2024/3326)²

Hesap bir dolandırıcılıkta kullanıldı diye hesap sahibi kendiliğinden cezalandırılmaz; sorumluluğu, dolandırıcılığa (TCK m. 157 veya m. 158) katılıp katılmadığına ve katılımın biçimine göre belirlenir. Yargıtay 11. Ceza Dairesi, güvendiği bir tanıdığına hesap numarasını veren ve hesabına gelen paradan pay almadığını savunan sanık hakkında iştirake yeterli delil bulunmadığını belirterek beraat gerektiğine karar vermiştir. (Yargıtay 11. CD, E. 2021/16966)³ Katılım biçimleri Türk Ceza Kanunu'nun genel hükümlerindedir: suçun kanuni tanımında yer alan fiili birlikte gerçekleştiren kişilerden her biri fail olarak sorumlu olur (TCK m. 37/1); suçun işlenmesine yardım eden kişinin cezası ise kural olarak yarı oranında indirilir (TCK m. 39/1).

7589 sayılı Kanunla TCK m. 158'e eklenen dördüncü fıkra bu tabloya bir indirim ekler. Fıkranın koşulları şunlardır: 1) kişi TCK m. 157 ya da m. 158'deki bir dolandırıcılığa iştirak etmiş olmalıdır; 2) kendisine veya başkasına haksız bir menfaat sağlamak amacıyla hareket etmelidir; 3) verdiği şey, kendisine veya başkasına ait banka veya kredi kartı gibi bir ödeme aracı ya da banka, aracı kurum, ödeme hizmeti sağlayıcısı veya kripto varlık hizmet sağlayıcısı nezdindeki bir hesabın kullanılmasını sağlayan zorunlu bilgi veya araç olmalıdır; 4) suça katılımı bu fiille sınırlı kalmalıdır. Koşullar birlikte gerçekleşirse verilecek ceza yarı oranında indirilir.

Fıkra yeni bir suç tanımlamaz; dolandırıcılığa katılan kişiye verilecek cezayı indirir. Bu yüzden önce dolandırıcılığa katılımın ispatlanması gerekir; katılım ispatlanamazsa indirim değil beraat gündeme gelir. Fıkra yalnız TCK m. 157 ve m. 158'deki suçlara iştirak için öngörülmüştür; hesabın yasa dışı bahis parası için kullanıldığı 7258 sayılı Kanun m. 5'teki suçlar bu fıkranın kapsamında sayılmamıştır.

Hüküm, kişinin kendi hesabını ya da kartını vermesini de, başkasına ait bir hesabın ya da kartın bilgilerini vermesini de kapsar; banka hesabının yanında aracı kurum, ödeme hizmeti sağlayıcısı ve kripto varlık hizmet sağlayıcısı nezdindeki hesaplar da sayılmıştır. Fıkra 16 Temmuz 2026 tarihli 7589 sayılı Kanunun 13. maddesiyle eklenmiş ve Kanunun yayımı tarihi olan 31 Temmuz 2026'da yürürlüğe girmiştir (7589 sayılı Kanun m. 26/1-c). Bu rehberdeki Yargıtay kararlarının tamamı bu tarihten önce verilmiştir; hiçbirinde m. 158/4 uygulanmamıştır.

Ayrımın sonucu cezadadır. Müşterek fail suçun cezasıyla cezalandırılır (TCK m. 37/1). Yardım edenin cezası ise yarı oranında indirilir ve bu durumda verilecek ceza sekiz yılı geçemez (TCK m. 39/1). Yardım etme hâlleri arasında "fiilin işlenmesinde kullanılan araçları sağlamak" (TCK m. 39/2-b) ile "suçun işlenmesinden önce veya işlenmesi sırasında yardımda bulunarak icrasını kolaylaştırmak" (TCK m. 39/2-c) da sayılır.

Yargıtay 11. Ceza Dairesinin aynı dosyada verdiği iki karar bu ayrımı ele alır. İlk kararda Daire, suç tarihinde ceza infaz kurumunda hükümlü olan sanığın ortak suç işleme kararına bağlı olarak fiil üzerinde müşterek hâkimiyet kurduğuna dair somut delil bulunmadığını; suç işleneceğini bilerek banka hesap numarasını vermesinin nitelikli dolandırıcılığın işlenmesinden önce yardımda bulunarak icrasını kolaylaştırdığını kabul etti ve sanığın TCK m. 39/2-c uyarınca yardım eden sıfatıyla cezalandırılması gerektiğini belirterek hükmü bozdu.¹

Bozmadan sonra ilk derece mahkemesi önceki uygulamasını genişletilmiş bir gerekçeyle sürdürdü. Daire bu kararı direnme değil yeni bir hüküm saydı ve işin esasına girdi.² Bu kez sanığın, kimlik, internet bankacılığı ve banka bilgilerini vererek nitelikli dolandırıcılık eylemine başından itibaren iştirak ettiğini, katılanın yatırdığı paranın bir kısmının sanığın yeğeni tarafından çekildiğini ve sanığın suçun icrasına etkin, fonksiyonel katkıda bulunduğunu belirterek müşterek faillikten kurulan mahkûmiyeti onadı.² İkinci kararda yeni bir delilden söz edilmez; paranın bir kısmının sanığın yeğeni tarafından çekildiği olgusu, ilk kararın incelediği ilk derece mahkemesi kabulünde de yer alıyordu.¹ Daire, bozma sonrası hükmü yeni hüküm sayıp ilk derece mahkemesinin genişletilmiş gerekçesiyle kurulan hükmü onamış ve bu dosyada sonuç müşterek faillik olmuştur; ilk karardaki yardım etme değerlendirmesi aynı dosyada sonuca dönüşmemiştir.²

Aynı Daire başka bir dosyada, dolandırıcının isteği üzerine üçüncü kişilere ait hesap bilgileri ile banka kartlarını temin eden, kendi hesap ve kartlarını kullandıran ve hesaplara yatan paraları bizzat çekip belli bir pay karşılığında dolandırıcıya veren sanıkların fiiller üzerinde ortak hâkimiyet kurduğunu kabul etti; bu sanıklara yardım indirimi uygulanmasını eksik ceza tayini sayarak hükmü bozdu.³

Yargıtay Ceza Genel Kurulu da hesap açtırıp hesap numarasını ileten, parayı bankadan çeken ve teslim alan sanıkların yer aldığı bir dosyada, dolandırıcılık suçunun oluşumu bakımından hileli davranışları gerçekleştiren ile haksız menfaati temin edenin aynı kişi olmasının gerekmediğini; plan doğrultusunda her sanığın suçun oluşumuna doğrudan katkıda bulunduğunu belirterek her biri için aynı temel cezanın belirlenmesini isabetli buldu. (Yargıtay CGK, E. 2016/1259)⁴

Bu kararların hiçbiri TCK m. 158/4'ü uygulamamıştır. Fıkranın yardım etme indirimiyle (TCK m. 39/1) birlikte uygulanıp uygulanmayacağı bu rehberdeki kararlarda tartışılmamıştır. Fıkranın lafzına göre indirim, katılımın kendisine veya başkasına ait ödeme araçlarını ya da hesabın kullanılmasını sağlayan zorunlu bilgileri veya araçları başkasına vermek fiiliyle sınırlı olmasına bağlıdır (TCK m. 158/4). Paranın bizzat çekilmesi gibi başka katkıların bu sınırın içinde kalıp kalmadığı bu rehberdeki kararlarda tartışılmamıştır.

Ayrı bir suç tanımı olmadığından ceza, hesabın kullanıldığı dolandırıcılığın cezasından ve katılımın biçiminden hesaplanır. Basit dolandırıcılıkta ceza bir yıldan beş yıla kadar hapis ve beş bin güne kadar adli para cezasıdır (TCK m. 157). Nitelikli dolandırıcılıkta ceza üç yıldan on yıla kadar hapis ve beş bin güne kadar adli para cezasıdır (TCK m. 158/1). Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması (f bendi) ve kendini kamu görevlisi ya da banka çalışanı olarak tanıtma (l bendi) dahil (e), (f), (j), (k) ve (l) bentlerinde hapsin alt sınırı dört yıl, adli para cezası da suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz.

Dolandırıcılık üç veya daha fazla kişi tarafından birlikte işlenmişse ceza yarı oranında, suç işlemek için teşkil edilmiş bir örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenmişse bir kat artırılır (TCK m. 158/3). Bu artırım hem TCK m. 158'deki hem de TCK m. 157'deki suçlar için öngörülmüştür.

Katılımı hesap ya da kart vermekle sınırlı kişide TCK m. 158/4 verilecek cezayı yarı oranında indirir. Hesabı verenin yardım eden sayıldığı hâlde TCK m. 39/1 de cezanın yarısının indirilmesini öngörür ve bu durumda verilecek ceza sekiz yılı geçemez.

Zararın giderilmesi cezayı ayrıca düşürür. Fail, azmettiren veya yardım eden, kovuşturma başlamadan önce bizzat pişmanlık göstererek mağdurun zararını aynen geri verme veya tazmin suretiyle tamamen giderirse verilecek cezanın üçte ikisine kadarı, kovuşturma başladıktan sonra ama hüküm verilmeden önce giderirse yarısına kadarı indirilir (TCK m. 168/1-2). Kısmen geri verme veya tazminde ayrıca mağdurun rızası aranır (TCK m. 168/4).

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazında sanıkların eyleme katılma ağırlıklarının aynı olmadığını ileri sürmüştü; Yargıtay Ceza Genel Kurulu ise her sanığın suçun oluşumuna doğrudan katkıda bulunduğu ve elde edilen menfaatin kendi aralarında değişik miktarlarda paylaşılmasının suçun oluşumuna etkisi bulunmadığı bir dosyada, bütün sanıklar için temel hapis cezasının aynı belirlenmesini ve adli para cezasının suçtan elde edilen menfaatin iki katı olarak tayinini isabetli bulmuştur.⁴

Hesap yasa dışı bahisle bağlantılı para nakline aracılıkta kullanılmışsa ceza üç yıldan beş yıla kadar hapis ve beş bin güne kadar adli para cezasıdır (7258 sayılı Kanun m. 5/1-c). Hükmolunan cezanın iki yıl veya daha az olması hâlinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve erteleme gündeme gelir; koşulları usul kutusundadır.

Bu rehberdeki kararlarda hesabın sanığa ait olması tek başına mahkûmiyete yeterli sayılmamıştır; hesabı kimin, hangi bilgiyle ve hangi karşılıkla verdiği ayrıca araştırılmıştır.³ (Yargıtay 11. CD, E. 2021/34336)⁵

Yargıtay 11. Ceza Dairesi, temyiz dışı bir sanığın internette banka hesabı kiralama işini görüp hesabını, banka bilgilerini ve şifrelerini verdiğini ve komisyon aldığını anlattığı bir dosyada mahkûmiyetleri onarken şu delilleri birlikte saydı: temyiz dışı diğer sanığın aşamalardaki tutarlı ve istikrarlı beyanları, sanıkların savunmaları, katılanın beyanları, HTS kayıtları, sanıklar arasında dosyaya yansıyan bir husumetin bulunmaması, bir sanığın temyiz dışı sanığa yazdığı mektuplar ve banka kayıtları. (Yargıtay 11. CD, E. 2023/4510)⁶

Hesabı isteyen kişinin sorumluluğu da hesap sahibinin beyanıyla kurulabilir. Daire, hesabına yatan parayı çekip yönlendirilen kişiye elden veren ve bunun karşılığında 300 TL aldığını söyleyen hesap sahibinin aşamalarda değişmeyen beyanına ve diğer sanığa iftira atmasını gerektiren bir sebep bulunmamasına dayanarak, hesap numarasını isteyen sanık hakkında beraat yerine mahkûmiyet kurulması gerektiğine karar verdi; hesap sahibinin mahkûmiyetini ise onadı. (Yargıtay 11. CD, E. 2021/26724)⁷

Menfaat karşılığı hesap verme katılımın göstergesi sayılmıştır. Şirketi maddi olarak zor duruma düşen bir sanığın yeğeninden yardım istediği, yeğenin yardım talebinin karşılığı olarak banka hesabı istediği ve dolandırıcılığın şirketteki işçilerin hesapları kullanılarak işlendiği bir dosyada Daire, sanıkların maddi menfaat karşılığında suça katıldığının sabit olduğunu belirterek bölge adliye mahkemesinin beraat kararını bozdu. (Yargıtay 11. CD, E. 2025/1936)⁸ Aynı kararda Daire, bölge adliye mahkemesinin delilleri yeniden değerlendirip ilk derece mahkemesinden farklı olarak beraat kararı verecekse bunu duruşma açarak yapması gerektiğini de belirtti.⁸

Güven ilişkisi ve pay alınmadığı savunması ise beraat yönünde değerlendirilmiştir. Daire, komşusu olan ve aynı iş yerinde çalıştığı kişiye, kendisine para geleceğini ama kartının iptal olduğunu söylemesi üzerine güvenip hesap numarasını veren ve hesabına gelen paradan pay almadığını savunan sanık hakkında, dolandırıcının başka tanıdıklarından da benzer bahanelerle hesap ve kart bilgisi aldığının anlaşılması karşısında iştirake dair cezalandırılmasına yeterli kesin, inandırıcı ve her türlü şüpheden uzak delil bulunmadığını belirterek mahkûmiyeti bozdu.³

Parayı geri göndermek de tartışılması gereken bir olgudur. E-posta adresinin taklit edilmesiyle bir şirkete yapılacak ödemenin sanığın hesabına yönlendirildiği dosyada sanık, hesabı yanında çalıştığı diğer sanığın talimatıyla açtığını söylemişti. Daire, sanığın hesabına gelen parayı gönderen hesaba aynı gün iade etmesi karşısında suça iştirak iradesinin tartışılması gerektiğini belirterek mahkûmiyeti bozdu.⁵

Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 2025 ve 2026 tarihli iki kararında, hesabı kullanılan sanığın somut bir açıklama getirdiği dosyalarda bu açıklama araştırılmadan kurulan mahkûmiyet hükümleri bozulmuştur. (Yargıtay 11. CD, E. 2025/4918)⁹ (Yargıtay 11. CD, E. 2025/3620)¹⁰

İlkinde sanık, kredi çekemediği için gördüğü bir ilan üzerine görüştüğü kişilerin hesaba para giriş-çıkışları sayesinde kredi puanının artacağını söylemeleri üzerine hesap numaralarını ve kartlarını verdiğini, hesabına yatan parayı yanındaki kişiyle birlikte çekip ona verdiğini, daha sonra hesabının dolandırıcılıkta kullanıldığını öğrenip şikâyetçi olduğunu savunmuştu. Daire; sanığın uygulamalar üzerinden yaptığı mesajlaşmaların araştırılmasını, savunmada belirtilen hatla suç tarihi öncesi ve sonrası görüşme kaydı olup olmadığının tespitini ve bu hattın suç tarihindeki fiili kullanıcısının bulunup ifadesinin alınmasını istedi; bunlar yapılmadan kurulan hükmü eksik araştırma gerekçesiyle bozdu.⁹

İkincisinde sanık, Instagram üzerinden tanıştığı kişilerin kredi puanını yükseltmeye yardımcı olacaklarını söylemeleri üzerine banka kartını ve mobil bankacılık bilgilerini verdiğini, şüphelenince aynı gün müşteri hizmetlerini arayıp hesabını kapattırdığını savunmuştu; güvenlik kamerası görüntülerine göre parayı çeken kişi sanık değildi. Daire, hesabı kapattırma savunmasının doğruluğunun bankadan sorulmasını, sanığın suç tarihinde kullandığı hattın HTS kayıtları ile sinyal bilgilerinin getirtilmesini ve diğer sanıklarla ya da suçta kullanılan hatla irtibatının araştırılmasını istedi; mahkûmiyeti eksik araştırma gerekçesiyle bozdu ve tutuklu sanığın tahliyesine karar verdi.¹⁰

Yargıtay Ceza Genel Kurulu da kredi kartına mağdurun parasının yatırıldığı iddia edilen sanık hakkında paranın kaynağının araştırılmasını istemiştir: mağdurun şikâyet için ifade verdiği saat ile paranın sanığın kartına yatırıldığı saat karşılaştırılmalı, bankadan ilgili saatler arasındaki havale kayıtları getirtilmeli ve mağdurla görüşen hatların kullanıcıları belirlenmeliydi. Kurul, onama kararını kaldırıp mahkûmiyeti eksik araştırma gerekçesiyle bozdu. (Yargıtay CGK, E. 2017/132)¹¹

Gerekçesiz beraat de bozma sebebidir. Kredi kartı hesabına mağdurun kartından para aktarılan ve bu parayı bir borçlusunun borcuna karşılık gönderdiğini savunan sanık hakkında Yargıtay 11. Ceza Dairesi, kararların denetime olanak verecek biçimde gerekçeli olması gerektiğini belirterek gerekçesiz kurulan beraat hükmünü bozdu; savunmanın doğruluğunun, suçta kullanılan hattın kimin adına kayıtlı olduğunun ve fiilen kimin kullandığının, işlemin yapıldığı IP numarasının kime ait olduğunun araştırılmasını istedi. (Yargıtay 11. CD, E. 2021/31520)¹²

Hüküm kesinleştikten sonra da yol tamamen kapanmaz. Kartını ve şifresini, kendisine yardım yapılacağını söyleyen kişilere verdiğini savunan ve mahkûm olan bir kişi, kartları bu yolla topladığını başka bir davada tanık olarak anlatan kişinin beyanını sunarak yargılamanın yenilenmesini istemişti. Daire, bu beyanın yerel mahkemece hüküm verilirken göz önüne alınan olaylara ilişkin olmadığını, yeni bir delil niteliğinde bulunduğunu ve CMK m. 311/1-e uyarınca yargılamanın yenilenmesi nedeni olabileceğini belirterek talebin reddine ilişkin ek kararı kanun yararına bozdu. (Yargıtay 11. CD, E. 2024/2293)¹³

TCK m. 158/1-f, dolandırıcılığın "bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle" işlenmesini nitelikli hâl sayar; bu hâlde hapsin alt sınırı dört yıldır. Yargıtay Ceza Genel Kurulu, paranın bir banka hesabına aktarılmasının bu bendin banka hâlini kendiliğinden doğurmadığını kabul etmiştir.⁴

Kurul, sanıkların katılan şirket zararına menfaat elde ederken banka hesabı kullandıklarının sabit olduğunu, ancak dolandırıcılık için gerekli hilenin bankanın herhangi bir maddi varlığı kullanılarak gerçekleştirilmediğini belirtti. Hile, şirketin bilgisayar muhasebe sisteminde oluşturulan gerçek olmayan firma unvanı ve alacak kayıtlarına dayandığı için Kurul eylemi "bankanın araç olarak kullanılması" değil, aynı bentteki "bilişim sistemlerinin araç olarak kullanılması" suretiyle dolandırıcılık olarak nitelendirdi.⁴

Nitelendirme, kart bilgisinin nasıl ele geçirildiğine göre de değişir. Telefonla kendini banka görevlisi olarak tanıtan bir kişinin mağdurun kredi kartı bilgilerini ele geçirdiği ve mağdurun kart hesabından sanığın kredi kartı hesabına para aktarıldığı bir dosyada Yargıtay 11. Ceza Dairesi, kart bilgilerinin hileyle ele geçirilmesi nedeniyle gerçek anlamda verilen bir rızadan söz edilemeyeceğini ve sübutu hâlinde eylemin, suç tarihi itibarıyla TCK m. 245/1'de düzenlenen başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunu oluşturacağını belirtti.¹²

TCK m. 245/1'in cezası üç yıldan altı yıla kadar hapis ve beş bin güne kadar adli para cezasıdır. TCK m. 158/4'teki indirim yalnız TCK m. 157 ve m. 158'deki suçlara iştirak için öngörülmüştür; TCK m. 245 bu fıkrada sayılmamıştır.

7258 sayılı Kanun m. 5/1-c, spor müsabakalarına dayalı sabit ihtimalli veya müşterek bahis ya da şans oyunlarıyla bağlantılı olarak para nakline aracılık eden kişileri üç yıldan beş yıla kadar hapis ve beş bin güne kadar adli para cezasıyla cezalandırır. Aynı madde, bu oyunların oynanması için ortaya konulan veya oynanması suretiyle elde edilen her türlü mal varlığı değerinin TCK'nın eşya ve kazanç müsaderesine ilişkin hükümlerine göre müsadere edilmesini de öngörür. Bu rehberdeki bahis dosyalarını Yargıtay 7. Ceza Dairesi incelemiştir.

Daire, para nakline aracılığın ispatını ayrı bir ölçüte bağlamıştır. Sanığın yasa dışı bahis oynadığı ya da oynanmasına aracılık ettiği düşünülebilecek bir dosyada, üçüncü kişilerden yasa dışı bahis oynamak üzere toplanan paraların transferini sağladığına dair, savunmasının aksini gösteren delil bulunmadığını belirterek şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği mahkûmiyeti bozdu. (Yargıtay 7. CD, E. 2025/1216)¹⁴ Bu dosyada bölge adliye mahkemesi mahkûmiyeti MASAK ve bilirkişi raporlarındaki tespitlere dayandırmıştı.¹⁴

Hesap hareketlerinin kendisi de delil olabilir. Daire bir dosyada, sanığın banka hesaplarındaki hareketlerin yoğunluğunu, sanığın işi ve maddi durumu ile uyumlu görülmeyen, 2-3 gün gibi kısa sürelerde büyük miktarlarda para birikmesini, bu paraların yurt dışı hesaplara aktarılmasını ve sanığın hesabı kendisinin kullandığını, paraların bahis tahmini ile ilgili olarak yatırıldığını söylemesini birlikte değerlendirerek tebliğnamedeki eksik araştırma görüşüne katılmadı ve mahkûmiyeti onadı. (Yargıtay 7. CD, E. 2021/24130)¹⁵

Başka bir dosyada tebliğname, sanığın hesabına para yatıran kişilerin dinlenmesini istemişti. Daire, hesap dökümlerindeki bazı transferlerin açıklamalarından bunların bahisle ilgili olduğunun görüldüğünü belirterek bu görüşe katılmadı ve mahkûmiyeti onadı. (Yargıtay 7. CD, E. 2023/15386)¹⁶

TCK m. 158/4 bu suçta uygulanmaz; fıkra yalnız TCK m. 157 ve m. 158'deki suçlara iştiraki kapsar. Bu rehberdeki kararlarda hesap kullandırma, suç gelirlerinin aklanması (TCK m. 282) ya da 5549 sayılı Kanun kapsamında nitelendirilmemiştir; fiil dolandırıcılığa katılma, TCK m. 245/1 ya da 7258 sayılı Kanun m. 5 yönünden değerlendirilmiştir.

Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklıysa failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur (TCK m. 7/2). TCK m. 158/4 cezayı indiren bir hükümdür; 7589 sayılı Kanun, fıkranın daha önce hüküm verilmiş dosyalara nasıl uygulanacağını geçici 1. maddesinde ayrıca düzenlemiştir.

1) Geçici maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce TCK m. 157 veya m. 158 uyarınca hakkında hüküm verilmiş, dosyası kanun yolu incelemesinde bulunan ve m. 158/4'ün uygulanacağı sanıkların bölge adliye mahkemesi ceza dairelerindeki dosyaları hakkında bozma kararı verilir ve dosya ilk derece mahkemesine gönderilir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığında bulunan dosyalar ise gelişlerindeki usule uygun olarak ilk derece mahkemelerine gönderilir (7589 sayılı Kanun geçici m. 1/6).

2) Aynı tarihten önce hakkında hüküm verilmiş, dosyası infaz aşamasında olan ve hakkında TCK m. 168 uygulanmamış hükümlülerden m. 158/4'ün uygulanacağı kişiler, mağdurun uğradığı zararı mahkemece yapılacak ihtardan itibaren altı ay içinde aynen geri verme veya tazmin suretiyle tamamen giderirse TCK m. 168/2'deki etkin pişmanlık hükümlerinden faydalanabilir. Bu süre içinde, zarar tamamen giderilinceye kadar bu fıkra uyarınca infazın ertelenmesine veya durdurulmasına karar verilemez. Fıkra, yürürlük tarihinde hüküm verilmiş olup kanun yoluna başvurulmadığı için sonradan kesinleşen hükümlere de uygulanır (7589 sayılı Kanun geçici m. 1/7).

Geçiş hükmünün uygulanmasına ilişkin bir Yargıtay kararı bu rehberde yer almıyor; buradaki kararların tamamı m. 158/4 yürürlüğe girmeden önce verilmiştir. Kararlarda geçen ceza miktarları bu yüzden fıkradan önceki hukuka göre belirlenmiştir.