Kat Mülkiyeti Kanunu: apartman ve site yönetiminde kurul kararları, aidat ve ortak yerler

Kat Mülkiyeti Kanunu'na göre anagayrimenkul, kat malikleri kurulu tarafından sözleşme, yönetim planı ve kanun hükümleri uyarınca verilecek kararlara göre yönetilir (m. 32/1). Bütün kat malikleri, onların külli ve cüzi halefleri, yönetici ve denetçiler kurulun kararlarına uymakla yükümlüdür (m. 32/2). Kurul, kat maliklerinin sayı ve arsa payı bakımından yarısından fazlasıyla toplanır ve oy çokluğuyla karar verir (m. 30/1). Yeter sayı sağlanamadığı için ilk toplantı yapılamazsa ikinci toplantı en geç onbeş gün sonra yapılır ve bu toplantıda karar yeter sayısı katılanların salt çoğunluğudur (m. 30/2). Kanunda ayrıca öngörülen yeter sayılar saklıdır (m. 30/3).

Yönetim planı; yönetim tarzını, kullanma maksat ve şeklini, yönetici ve denetçilerin ücretini ve yönetime ait diğer hususları düzenler ve bütün kat maliklerini bağlayan bir sözleşme hükmündedir (m. 28/1). Planda hüküm bulunmayan hâllerde anlaşmazlıklar Kanun'a ve genel hükümlere göre çözülür (m. 28/2). Tek bir anagayrimenkulde yönetim planının değiştirilmesi için bütün kat maliklerinin beşte dördünün oyu şarttır (m. 28/3). Yargıtay Hukuk Genel Kurulu, yönetim tarzı ile kullanım maksat ve şekline ilişkin anlaşmazlıklarda öncelikle yönetim planındaki hükümlerin uygulanması gerektiğini belirtir. (Yargıtay HGK, E. 2023/658)¹ 5. Hukuk Dairesi de yönetim planında bağımsız bölümlerin nasıl kullanılacağı tarif edilmişse uyuşmazlığı o plana göre çözer. (Yargıtay 5. HD, E. 2025/8131)²

Anagayrimenkulün sekiz veya daha fazla bağımsız bölümü varsa yönetici atanması zorunludur (m. 34/2). Yönetici, kat maliklerinin hem sayı hem arsa payı bakımından çoğunluğu tarafından atanır ve her yıl kurulun kanuni yıllık toplantısında yeniden atanır; eski yönetici tekrar atanabilir (m. 34/4-5). Kat malikleri yönetimde anlaşamaz ya da yönetici atayamazsa, kat maliklerinden birinin başvurusu üzerine taşınmazın bulunduğu yerin sulh mahkemesi yönetici atar (m. 34/6). Yönetici, kat maliklerine karşı aynen bir vekil gibi sorumludur (m. 38/1).

Mahkemeden yönetici atanması istenmeden önce kurulun bu konuda bir kararı olup olmadığı önemlidir. Hukuk Genel Kurulu, oy çokluğuyla verdiği bir kararda, dava tarihinden önce kurulca yönetici seçilmiş ve bu karara karşı m. 33'teki yasal sürede iptal davası açılmamışsa kararın geçerliliğini koruduğunu ve mahkemenin yalnız tarafların getirdiği vakıalara göre karar vereceğini kabul ederek yönetici atanması isteminin reddini onamıştır. (Yargıtay HGK, E. 2019/34)³

Kurul kararına karşı, toplantıya katılıp m. 32'ye göre aykırı oy kullanan kat maliki karar tarihinden başlayarak bir ay, toplantıya katılmayan kat maliki kararı öğrenmesinden başlayarak bir ay ve her hâlde karar tarihinden başlayarak altı ay içinde anagayrimenkulün bulunduğu yerdeki sulh mahkemesinde iptal davası açabilir (m. 33/1). Aykırı oy verenler, karar defterine aykırılığın sebebini belirterek imza koyar (m. 32/4). Kurul kararlarının yok veya mutlak butlanla hükümsüz sayıldığı durumlarda süre koşulu aranmaz (m. 33/1).

Hukuk Genel Kurulu'na göre iptal davası için üç şart birlikte aranır: 1) kat malikleri kurulunca alınmış bir karar bulunması, 2) davayı açan kişinin ana taşınmazda kat maliki olması, 3) davacının davaya konu karara aykırı oy kullanmış veya toplantıya katılmamış olması. (Yargıtay HGK, E. 2025/377)⁴ Bu yüzden mahkeme önce davacının kat maliki olup olmadığını, sonra toplantıya katılıp katılmadığını ve iptalini istediği kararlara muhalif kalıp kalmadığını araştırır; (kapatılan) 20. Hukuk Dairesi, m. 33'ün iptal davasını yalnız kat maliklerine tanıdığını belirterek bu araştırma yapılmadan verilen kararı bozmuştur. (Yargıtay 20. HD, E. 2017/1138)⁵

Bir ve altı aylık süreler hak düşürücüdür. 5. Hukuk Dairesi'ne göre bu süreler geçtikten sonra açılan davada mahkeme ancak yokluk ya da mutlak butlanla batıl kararları inceleyebilir; kurulun her kararı ayrı ayrı değerlendirilmeli, böyle bir karar yoksa davanın süresinde açılıp açılmadığına göre hüküm kurulmalıdır. (Yargıtay 5. HD, E. 2020/7921)⁶

Kanun'un aradığı nitelikli çoğunluk olmadan alınan karar bu ayrımın tipik örneğidir. (Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi, yönetim planının m. 28'deki 4/5 çoğunlukla alınmamış bir kararla değiştirilmesinin yok hükmünde olduğunu ve bu tür kararların iptalinde süre koşulu aranmayacağını belirtmiştir. (Yargıtay 18. HD, E. 2015/4800)⁷ Buna karşılık Hukuk Genel Kurulu, oy çokluğuyla verdiği bir kararda, yönetici seçimi kararına karşı süresinde iptal davası açılmadığı ve mahkemenin yalnız tarafların getirdiği vakıalara göre karar vereceği gerekçesiyle kararın geçerliliğini koruduğunu kabul etmiştir.³ Hangi usulsüzlüğün kararı yok hükmüne düşürdüğüne dair genel bir Yargıtay formülü bu kararlarda yer almaz; değerlendirme karar karar yapılır.

Kurul kararlarının iptaline ilişkin davalar, kat maliklerini temsilen yöneticiye, toplu yapılarda ise ada veya toplu yapı temsilciler kurulunca seçilen yöneticiye husumet yöneltilerek açılabilir; yönetici davayı bütün kat maliklerine duyurur ve kurul kararı iptal edilirse bu konudaki yargılama giderleri ortak giderlerden karşılanır (m. 38/2). Dava açmadan önce arabulucuya başvurmak dava şartıdır (6325 m. 18/B/1-c); arabuluculuk bürosuna başvurudan son tutanağın düzenlendiği tarihe kadar hak düşürücü süre işlemez (6325 m. 18/A/15).

Hukuk Genel Kurulu'nun aktardığına göre birden çok imar parseli üzerindeki toplu yapılar 5711 sayılı Kanun'la Kat Mülkiyeti Kanunu kapsamına alınmıştır.⁴ Aynı karara göre bir sitenin toplu yapı sayılması için birbirine bitişik veya komşu bir ya da birden çok imar parseli üzerinde birden fazla yapı bulunması, yapıların onaylı bir yerleşim planına ve mimari projeye göre yapılmış olması ve alt yapı tesisleri, ortak kullanım yerleri, sosyal tesis ve hizmetler ile bunların yönetimi bakımından birbirine bağlı olması gerekir.⁴ Aynı kararda, parsellerin tapuda birbirine bağlandığına dair şerh ve beyan bulunmayan, birden fazla parsel üzerine kurulu sitenin toplu yapı kapsamında kalmadığı sonucuna varılmıştır.⁴

Toplu yapıya geçmemiş sitede her parselin yönetim planı yalnız o parseldeki bağımsız bölüm maliklerini bağlar; Hukuk Genel Kurulu'na göre iki ayrı parselin malikleri genel hükümlere göre yalnızca ortak yer olan bağımsız bölümün yönetimi için toplanıp karar alabilir ve her parselin yönetim planına aykırı ortak toplantının ve kararların geçersizliği tespit edilir.¹ 5. Hukuk Dairesi de toplu yapı yönetimine geçmemiş çok parselli sitede genel hükümlerin uygulanacağını, parsellerin birlikte yönetimi için her parselin kat maliklerince oybirliğiyle karar verilmesi ve birlikte yönetime ilişkin yönetim planının kabul edilmesi gerektiğini, bu yapılmamışsa tüm parselleri kapsayan kurul toplantısının hukuki dayanaktan yoksun olduğunu belirtmiştir. (Yargıtay 5. HD, E. 2024/9595)⁸ Hukuk Genel Kurulu'nun benimsediği bir bozma kararında ise 5. Hukuk Dairesi, toplu yapı kapsamında kalmayan çok parselli sitede Kat Mülkiyeti Kanunu hükümlerinin uygulanamayacağını, bu tür yapıların yönetimiyle ilgili uyuşmazlıklarda Türk Medeni Kanunu'nun toplu mülkiyete ilişkin hükümlerinin de uygulanmasının mümkün olmadığını belirtmiş; özellikle yönetim ve davada taraf olabilme ehliyeti yönünden doğan boşluğun, benzer kurumlar için öngörülen düzenlemelerden örnekleme yoluyla yararlanılarak doldurulması gerektiğini kabul etmiştir.⁴

Toplu yapıda tamamını kapsayan tek bir yönetim planı düzenlenir ve bu plan toplu yapı kapsamındaki bütün kat maliklerini bağlar (m. 70/1). Maddenin bugünkü metnine göre planın değiştirilmesi için toplu yapı temsilciler kurulu üyelerinin temsil ettikleri bağımsız bölümlerin tamsayısının üçte ikisinin oyu şarttır; geçici yönetime ilişkin plan hükümleri de bağımsız bölüm maliklerinin üçte ikisinin oyuyla değiştirilebilir (m. 70/1-2). 7579 sayılı Kanun'la eklenen fıkraya göre yönetim planlarının bu maddeye aykırı hükümleri uygulanmaz (m. 70/3).

Bu değişiklik eski kararları okurken önem taşır: 2025 tarihli Hukuk Genel Kurulu kararında m. 70, oranı beşte dört olan önceki metniyle aktarılmıştır.¹ Toplu yapıda oran için bugün maddenin güncel metni esas alınır; tek parseldeki anagayrimenkulde ise m. 28/3'teki beşte dört kuralı devam eder.

Kat malikleri, aralarında başka türlü anlaşma yoksa kapıcı, kaloriferci, bahçıvan ve bekçi giderlerine eşit olarak; sigorta primlerine, ortak yerlerin bakım, koruma, güçlendirme ve onarım giderlerine, yönetici aylığı gibi diğer giderlere ve ortak tesislerin işletme giderlerine kendi arsa payı oranında katılır (m. 20/1-a, b). Ortak yer veya tesisleri kullanma hakkından vazgeçtiğini ya da bunlara ihtiyacı olmadığını ileri süren malik bu gider ve avans payını ödemekten kaçınamaz (m. 20/1-c). (Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi, çatı onarım masrafını ortak gider borcu olarak değerlendirmiş ve her kat malikinin ortak giderleri kendi arsa payı oranında ödemekle yükümlü olduğunu belirtmiştir. (Yargıtay 18. HD, E. 2013/3824)⁹

Gider veya avans payını ödemeyen kat maliki hakkında diğer kat maliklerinden her biri veya yönetici dava açabilir, icra takibi yapabilir; payının tamamını ödemeyen malik geciktiği günler için aylık yüzde beş hesabıyla gecikme tazminatı öder (m. 20/2). (Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi, 28.11.2007'den sonra oranın aylık yüzde beş olduğunu ve davalının da katılımıyla alınmış bir kurul kararı olmadıkça daha yüksek oranda gecikme tazminatına hükmedilemeyeceğini belirtmiştir. (Yargıtay 18. HD, E. 2012/4324)¹⁰ Aynı kararda tazminatın başlangıç günü şu sırayla belirlenir: 1) davalı ortak gidere dayanak kurul kararına katılmışsa karar tarihi, 2) katılmamışsa kararın kendisine tebliğ edildiği ya da borcunu başka biçimde öğrendiği tarih, 3) bunlar da yoksa icra takibindeki ödeme emrinin tebliğ tarihi.¹⁰

Bağımsız bölümde kira sözleşmesi, oturma hakkı veya başka bir sebeple sürekli yararlananlar da gider ve avans borcundan ve gecikme tazminatından kat malikiyle birlikte müştereken ve müteselsilen sorumludur; kiracının sorumluluğu ödemekle yükümlü olduğu kira miktarıyla sınırlıdır ve yaptığı ödeme kira borcundan düşülür (m. 22/1). Borç bu yolla da alınamazsa mahkemece tespit edilen borç tutarı için borçlu malikin bağımsız bölümü üzerine diğer kat malikleri lehine kanuni ipotek tescil edilir (m. 22/2); kat maliklerinin bu alacakları önceliklidir (m. 22/3).

7579 sayılı Kanun'la değiştirilen m. 37/1'e göre işletme projesi kat malikleri genel kurulunda onaylanır; kurulca kabul edilmiş işletme projesi yoksa, en geç üç ay içinde kurulda onaylanıncaya kadar yönetici gecikmeksizin geçici bir işletme projesi yapar. Projede her kat malikine m. 20'deki esaslara göre düşecek tahmini gider ve vermesi gereken avans tutarı gösterilir (m. 37/2-b, c). Mevcut işletme projesi varsa geçici işletme projesi için öngörülen bedel, yürürlükteki proje bedelinin, her yıl bir önceki yıla ilişkin olarak Vergi Usul Kanunu uyarınca ilan edilen yeniden değerleme oranından fazla olmamak üzere belirlenir (m. 37/5). Kesinleşen işletme projeleri veya kurulun işletme giderleriyle ilgili kararları, İcra ve İflas Kanunu m. 68/1'de belirtilen belgelerden sayılır (m. 37/4).

Kat Mülkiyeti Kanunu'nda aidat alacağına özgü bir zamanaşımı hükmü yoktur. Yargıtay kararlarında, borçlunun zamanaşımı itirazı üzerine aidata dönemsel edimler için öngörülen beş yıllık zamanaşımı uygulanmıştır: (kapatılan) 20. Hukuk Dairesi, davalının zamanaşımı itirazını incelemeyen kararı bozarken bunu Türk Borçlar Kanunu m. 147/1'e dayandırmış ve takip tarihinden geriye doğru beş yıllık dönemdeki yükümlülüklerin belirlenmesini istemiştir. (Yargıtay 20. HD, E. 2017/2882)¹¹ (Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi aynı sonuca, dava tarihinde yürürlükte olan mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu m. 126/1 üzerinden varmıştır; bu hükmün bugünkü karşılığı TBK m. 147/1'dir.⁹ 5. Hukuk Dairesi de 2022 tarihli bir kararında, asıl bozma sebebinin yanında kabule göre de, davalının zamanaşımı def'inde bulunduğunu ve TBK m. 147'ye göre dönemsel edimlerin beş yıllık zamanaşımına tabi olduğunu belirterek ortak gider alacaklarının zamanaşımına uğrayıp uğramadığının incelenmemesini bozma sebebi saymıştır. (Yargıtay 5. HD, E. 2022/2712)¹² Bu üç karar, ilk derece kararının istinafa gitmeden doğrudan Yargıtay'da incelendiği eski usule göre verilmiştir; 18. ve 5. Hukuk Dairelerinin kararları HUMK m. 428'e göre verilmiştir.

Kat malikleri anagayrimenkulün bakımına, mimari durumu ile güzelliğini ve sağlamlığını korumaya mecburdur (m. 19/1). Bir kat maliki, bütün kat maliklerinin beşte dördünün yazılı rızası olmadıkça ortak yerlerde inşaat, onarım ve tesisler, değişik renkte dış badana veya boya yaptıramaz; ortak yerdeki bir bozukluğun acilen onarılması veya anayapının güçlendirilmesinin zorunlu olduğu mahkemece tespit edilmişse bu onarım için kat maliklerinin rızası aranmaz (m. 19/2). Kat maliki kendi bağımsız bölümünde de anayapıya zarar verecek onarım, tesis ve değişiklik yapamaz (m. 19/2).

5. Hukuk Dairesi'ne göre beşte dört yazılı rıza tek başına yetmez: yapılacak tesis ve değişiklik imar mevzuatına aykırı olmamalı, rıza vermeyen malikin bağımsız bölümünü kullanmasını engellememeli ve m. 18 anlamında rahatsız edici nitelikte bulunmamalıdır. (Yargıtay 5. HD, E. 2020/7796)¹³ Ortak alan bahçenin üstü ve yanları kapatılarak kapalı alan oluşturulması ya da bu alanın bir bağımsız bölüme katılması için ise Daire, tüm kat maliklerinin oybirliğiyle karar alınmasını ve tadilat projesinin belediyece onaylanmasını arar. (Yargıtay 5. HD, E. 2022/766)¹⁴ Aynı kararda, ortak alanın kullanım hakkının bir veya birkaç malike verilmesinin o yeri olduğu gibi kullanma hakkı verdiği, projeye aykırı tesis ve değişiklik yapma hakkı vermediği belirtilmiştir.¹⁴

Kat malikleri anagayrimenkulün bütün ortak yerlerine arsa payları oranında, ortak mülkiyet hükümlerine göre malik olur (m. 16/1). Kanun, kullanma hakkının genel kömürlük, garaj, teras gibi yerlerdeki ölçüsünü de aksine sözleşme yoksa arsa payına bağlar (m. 16/2). 5. Hukuk Dairesi, asıl bozma sebebi olan HMK m. 125 incelemesinin yanında kabule göre de m. 16/1'den hareketle ortak alanların münhasıran bir kat maliki tarafından kullanılamayacağını, el atılan ortak alandan davalının arsa payı karşılığı bir kullanım hakkı düşülerek kalan kısım için karar kurulmasının Kanun'a aykırı olduğunu ve ortak alanların mimari proje ile yönetim planındaki kullanım şekline göre tespit edilip müdahalenin men'ine ve eski hâle getirmeye karar verilmesi gerektiğini belirtmiştir. (Yargıtay 5. HD, E. 2025/10357)¹⁵ Daireye göre ortak yerlere müdahalenin önlenmesi ve onaylı mimari projeye aykırılıkların eski hâle getirilmesi davaları mülkiyet hakkına dayanılarak açılır.¹⁵

Kütükte mesken, iş veya ticaret yeri olarak gösterilen bağımsız bölümde hastane, dispanser, klinik, poliklinik, ecza laboratuvarı gibi müesseseler kurulamaz ve kat maliklerinin buna aykırı sözleşmeleri hükümsüzdür; dispanser, klinik, poliklinik niteliğinde olmayan muayenehaneler bu yasağın dışındadır (m. 24/1). Kütükte mesken olarak gösterilen bağımsız bölümde sinema, kahvehane, bar gibi eğlence ve toplantı yerleri, fırın, lokanta, pastahane gibi gıda yerleri ve imalathane, basımevi, dükkân, galeri ve çarşı gibi yerler ancak kat malikleri kurulunun oybirliğiyle vereceği kararla açılabilir (m. 24/2). Bu karar, yöneticinin veya kat maliklerinden birinin istemiyle bütün bağımsız bölümlerin kütük sayfalarına şerh verilir (m. 24/4).

5. Hukuk Dairesi, tapuda mesken olarak kayıtlı bağımsız bölümün iş yeri olarak kullanılmasının önlenmesine ilişkin davada, m. 24 uyarınca tapuda mesken olarak kayıtlı bir bağımsız bölümün “bu amaçla kullanılması”nın tüm bağımsız bölüm maliklerinin oybirliğiyle verecekleri karara bağlı olduğunu belirtmiş; bağımsız bölümlerin ayrı villalar olduğu itirazını kat mülkiyeti hükümlerinin uygulanmasına engel saymamıştır. (Yargıtay 5. HD, E. 2023/2496)¹⁶ Dairenin bu cümlesi, maddedeki sayımdan daha genel bir ifadeyle kurulmuştur; m. 24/2'nin kendisi sayılan yerleri ve benzerlerini oybirliğine bağlar.

Yönetim planı bağımsız bölümlerin nasıl kullanılacağını ayrıca düzenleyebilir. 5. Hukuk Dairesi, tapuya şerh edilmiş yönetim planında bağımsız bölümlerin münhasıran mesken olarak kullanılacağı yazılı olan taşınmazda, m. 28 uyarınca yönetim planının esas alınması gerektiğini ve mesken olan bölümün iş yeri olarak kullanılmasının planın açık hükmüne aykırı olduğunu kabul ederek davanın kabulünü onamıştır.²

Kat malikleri bağımsız bölümlerini, eklentileri ve ortak yerleri kullanırken doğruluk kaidelerine uymak, özellikle birbirini rahatsız etmemek, birbirinin haklarını çiğnememek ve yönetim planı hükümlerine uymakla yükümlüdür; bu borçlar kiracılara, oturma hakkı sahiplerine ve bölümden sürekli yararlananlara da uygulanır (m. 18/1-2). (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesi'ne göre tapu belgesi ve mimari projede dükkân niteliğiyle kayıtlı bağımsız bölümün fırın olarak faaliyet göstermesinde Kanun'a aykırı yön yoktur; ancak diğer kat maliklerine rahatsızlık ve zarar verilmesini engelleyecek tedbirler tespit ettirilmeli ve bu durumlar giderilmezse faaliyetin durdurulmasına karar verilmelidir. (Yargıtay 20. HD, E. 2019/5619)¹⁷

Bir kat malikinin ya da onun bölümünden kira sözleşmesi, oturma hakkı veya başka bir sebeple sürekli yararlanan kişinin borç ve yükümlerini yerine getirmemesi yüzünden zarar gören kat maliki veya kat malikleri, anagayrimenkulün bulunduğu yerin sulh mahkemesine başvurarak hâkimin müdahalesini isteyebilir (m. 33/1). Hâkim ilgilileri dinledikten sonra Kanun'a ve yönetim planına, bunlarda hüküm yoksa genel hükümlere ve hakkaniyet kaidelerine göre derhal kararını verir ve kararın tespit edeceği kısa bir süre içinde yerine getirilmesi gerektiğini ilgiliye bildirir (m. 33/2). Belirlenen sürede karara uymayanlara aynı mahkemece idari para cezası verilir (m. 33/3).

Süre verilmesi bu kararın parçasıdır. 5. Hukuk Dairesi, yapılmasına hükmedilen işlemlerin yerine getirilmesi için davalıya m. 33 uyarınca uygun süre verilmemesini doğru bulmamış; eksiklik yeniden yargılamayı gerektirmediği için hükme davalıya 20 gün süre verildiğini ekleyerek kararı düzeltip onamıştır.¹³

Yöneticinin dava açma yetkisi davanın türüne göre değişir. Gider veya avans payını ödemeyen kat maliki hakkında yönetici Kanun gereği dava açabilir ve icra takibi yapabilir (m. 20/2). Mülkiyete dayanan davalarda ise Hukuk Genel Kurulu, oy çokluğuyla verdiği kararda, ana taşınmaza müdahalenin önlenmesi ve eski hâle getirme davasını yöneticinin açabilmesi için ya ana taşınmazda kat maliki olmasını ya da kendisine kat malikleri kurulunca bu konuda özel yetki verilmesini aramış; somut olayda kurul kararı bütüncül değerlendirildiğinde site yönetimine yetki verildiğini kabul etmiştir. (Yargıtay HGK, E. 2025/144)¹⁸

Ortak gider alacağında (kapatılan) 18. Hukuk Dairesi, ortak giderlerin her türlü delille ispat edilebileceğini belirtmiş; borç miktarının her yıla ait aidat miktarları, harcamalar, makbuz gibi belgeler toplanarak ve davalının yaptığı ödemeler mahsup edilerek tespit edilmesini istemiştir.⁹ (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesi de aidat takibine itirazın iptali davasında, takibe dayanak kurul kararının getirtilmesini, davalının yaptığı ödemeler ve diğer delillerin birlikte değerlendirilmesini aramıştır.¹¹

Rahatsızlık iddialarında yalnız projeye aykırılığın tespiti yetmez. (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesi, yerinde inceleme yaptırılarak rahatsızlık verici hususlar ve alınacak tedbirler hakkında uzman teknik bilirkişilerden ayrıntılı rapor alınmasını istemiştir.¹⁷ Ortak alan müdahalelerinde muvafakatname ileri sürülmüşse 5. Hukuk Dairesi, muvafakatnamede tarih yoksa kira sözleşmesi tarihindeki tüm kat maliklerini gösteren tapu kayıtlarının getirtilip 4/5 muvafakatin bulunup bulunmadığının denetlenmesini ve muvafakatnamenin kapsamı dışındaki projeye aykırılıkların eski hâle getirilmesini arar.¹⁴ Ortak alanların sınırı ise anataşınmazın mimari projesi ve yönetim planındaki kullanım şekline göre belirlenir.¹⁵

Kurul kararının iptali davasında davacının kat maliki olup olmadığı ve davayı açmakta hukuki yararı bulunup bulunmadığı mahkemece araştırılır; Hukuk Genel Kurulu bu araştırma yapılmadan verilen direnme kararını bozmuştur.⁴ Karara aykırı oyun nasıl kayda geçeceği de Kanun'da düzenlenmiştir: kurul kararları sayfaları noter mühürüyle tasdikli bir deftere yazılır, toplantıda bulunan bütün kat maliklerince imzalanır ve aykırı oy verenler aykırılığın sebebini belirterek imza koyar (m. 32/4).